W drewnie okrągłym (np. kłodzie) pęknięcia najczęściej są skutkiem skurczu podczas schnięcia. Drewno kurczy się nierównomiernie w różnych kierunkach anatomicznych, co powoduje powstawanie naprężeń i rozwarć.
Pęknięcia promieniowe przebiegają w kierunku promieniowym, czyli od rdzenia w stronę obwodu pnia. W praktyce obserwuje się je często jako szczeliny "wychodzące" z centrum przekroju i rozchodzące się na zewnątrz. Taki przebieg jest spójny z opisem pęknięć widocznych na powierzchni drewna okrągłego.
Odpowiedź "Zgnilizna drewna" nie pasuje, ponieważ zgnilizna jest wadą biologiczną: typowe są zmiany barwy, kruchość, rozmiękczenie lub charakterystyczna struktura rozkładu, a nie sama forma pęknięcia jako główny objaw.
Odpowiedź "Zsychanie drewna" również nie jest trafna, bo zsychanie to proces utraty wilgoci, który może być przyczyną pęknięć, ale nie jest nazwą konkretnego rodzaju uszkodzenia/wady w klasyfikacji pęknięć.
Odpowiedź "Pęknięcia styczne" odnosi się do szczelin biegnących w kierunku stycznym, czyli zasadniczo równolegle do przebiegu słojów rocznych (po "okręgu" przyrostów). W rozpoznaniu pomaga odróżnienie, czy pęknięcie przecina słoje jak promień (promieniowe), czy raczej układa się zgodnie z warstwami przyrostów (styczne).
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że "promieniowe" łączy się z "promieniem" przekroju pnia (od środka na zewnątrz), a "styczne" z przebiegiem "po obwodzie" słojów.
