KWALIFIKACJA BUD12 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 6.
Przygotowanie kruszywa naturalnego do sporządzenia zaprawy tynkarskiej, przeznaczonej do wykonania narzutu tynku zwykłego, polega na
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przygotowanie kruszywa do zaprawy tynkarskiej polega na doprowadzeniu go do wymaganego uziarnienia i usunięciu zanieczyszczeń oraz zbyt grubych ziaren. Dla narzutu tynku zwykłego typową czynnością jest przesiewanie przez sito o drobnych oczkach, aby zaprawa była jednorodna i łatwa do zatarcia.

Pełne wyjaśnienie:

W zaprawach tynkarskich kluczowe znaczenie ma uziarnienie kruszywa, ponieważ wpływa ono na urabialność, możliwość narzucania i zacierania, a także na końcowy wygląd oraz ryzyko wad (np. rys, "ciągnięcia" ziarna, lokalnych odspojeń).

Dlatego w praktyce "przygotowanie kruszywa" przed zarobieniem zaprawy oznacza przede wszystkim przesiewanie (odsianie frakcji zbyt grubej, grudek, domieszek organicznych lub przypadkowych zanieczyszczeń). Odpowiedź "przesianiu kruszywa przez sito o oczkach 2 mm." opisuje realną czynność technologiczną, która prowadzi do uzyskania kruszywa o drobniejszej frakcji, typowej dla zapraw tynkarskich.

Odpowiedzi odwołujące się do "ustalenia stopnia zagęszczenia kruszywa" oraz "ustalenia gęstości pozornej kruszywa" dotyczą parametrów materiałowych/diagnostycznych. Takie wielkości mogą być badane w laboratorium lub przy ocenie kruszyw, ale nie są typową czynnością przygotowawczą wykonywaną na potrzeby sporządzenia zaprawy tynkarskiej na stanowisku roboczym. Same pomiary nie zmieniają uziarnienia ani nie usuwają zanieczyszczeń, więc nie odpowiadają istocie przygotowania kruszywa do narzutu.

Odpowiedź "przesianiu kruszywa przez sito o oczkach 5 mm." opisuje również przesiewanie, ale wskazuje na znacznie większą frakcję, która częściej kojarzy się z grubszymi zaprawami/innymi zastosowaniami. W kontekście narzutu tynku zwykłego oczka 2 mm lepiej odpowiadają potrzebie uzyskania drobniejszego, bardziej jednorodnego kruszywa ułatwiającego narzucanie i dalszą obróbkę powierzchni.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "przygotowania kruszywa" do zapraw, szukaj odpowiedzi opisującej czynność technologiczną (np. przesiewanie, płukanie, usuwanie zanieczyszczeń), a nie same pomiary cech kruszywa.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej chodzi o doprowadzenie kruszywa do właściwego uziarnienia i usunięcie zanieczyszczeń (grudek gliny, resztek organicznych, kamyków). W praktyce budowy oznacza to zwykle przesiewanie (czasem także płukanie), aby zaprawa była jednorodna i łatwa w obróbce.
Przesiewanie usuwa zbyt grube ziarna i przypadkowe zanieczyszczenia, które mogłyby pogorszyć przyczepność, utrudnić narzucanie i zacieranie oraz powodować rysy lub nierówną fakturę. Dzięki temu zaprawa ma bardziej powtarzalne właściwości podczas tynkowania.
Uziarnienie wpływa na urabialność i "prowadzenie" zaprawy na ścianie. Zbyt grube ziarna mogą ciągnąć powierzchnię i utrudniać wyrównanie, a zbyt drobne mogą zwiększać skurcz i ryzyko spękań. Dobór frakcji powinien pasować do warstwy i sposobu wykończenia.
Narzut to zasadnicza warstwa tynku budująca grubość i równość powierzchni. Jest nakładany po obrzutce i przed ewentualną gładzią. Musi mieć dobrą przyczepność i być możliwy do wyrównania oraz zatarcia, dlatego istotne są skład i uziarnienie zaprawy.
Nie. Gęstość pozorna to parametr opisujący materiał (jak "układa się" w objętości z pustkami między ziarnami). Przygotowanie kruszywa do zaprawy to czynności praktyczne, które zmieniają jego stan użytkowy, np. przesiewanie w celu uzyskania odpowiedniej frakcji.
Stopień zagęszczenia odnosi się do sposobu ułożenia ziaren i pustek w próbce, a nie do uzyskania właściwego uziarnienia dla zaprawy. W pytaniu o przygotowanie kruszywa do narzutu kluczowe jest usunięcie zbyt grubych ziaren i zanieczyszczeń, czyli czynność przesiewania.
Gdy w pytaniu pojawia się "przygotowanie kruszywa" oraz konkretny rodzaj zaprawy/warstwa tynku, zwykle sprawdzana jest praktyczna czynność dopasowania frakcji. Odpowiedzi o pomiarach (gęstość, zagęszczenie) są często dystraktorami, bo nie opisują przygotowania na budowie.
Częsty błąd to przenoszenie skojarzeń z betonów i podkładów na tynki (wybieranie zbyt dużej frakcji). Inny błąd to traktowanie parametrów badawczych jako czynności technologicznej. Warto zapamiętać: tynki wymagają jednorodności i łatwości obróbki powierzchni.
Gdy piasek pochodzi z hałdy o niepewnym składzie, zawiera kamyki lub grudki, albo gdy jakość powierzchni tynku jest krytyczna (np. pod malowanie). Przesianie pozwala uniknąć "wyciągania" ziaren na wierzch i ułatwia zacieranie oraz wyrównywanie.
Ucz się powiązań: warstwa tynkuzadanie warstwywymagania zaprawy (urabialność, przyczepność, możliwość zatarcia) → czynności przygotowawcze (przesiewanie, dobór frakcji). To pomaga rozpoznawać dystraktory o samych pomiarach.
info

Statystycznie 51% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Eksperci podkreślają: "Przygotowanie kruszywa do zaprawy tynkarskiej polega na doprowadzeniu go do wymaganego uziarnienia i usunięciu zanieczyszczeń oraz zbyt grubych ziaren."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii robót tynkarskich (dobór uziarnienia do warstw tynku)
  • Materiały szkoleniowe producentów zapraw tynkarskich dotyczące doboru kruszyw i przygotowania zapraw
  • Instrukcje wykonania tynków (ITB/wytyczne branżowe) – część o wymaganiach dla kruszyw i zapraw

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego