W czynnościach higienicznych wykonywanych w łazience priorytetem jest bezpieczeństwo pacjenta, ponieważ mokre, śliskie powierzchnie oraz ograniczona sprawność (ból, zawroty głowy, osłabienie, niedowład) znacząco zwiększają ryzyko urazu. Dlatego przygotowując kąpiel w wannie, w pierwszej kolejności należy zadbać o rozwiązania zmniejszające ryzyko poślizgnięcia i upadku.
Odpowiedź "o wyposażenie wanny w uchwyty i matę antypoślizgową" jest trafna, bo uchwyty umożliwiają pacjentowi stabilne podparcie podczas zmiany pozycji, a mata zwiększa tarcie pod stopami. To bezpośrednio wpływa na kontrolę ruchu i asekurację przy wejściu/wyjściu z wanny, co jest momentem największego zagrożenia.
Pozostałe propozycje dotyczą czynności drugorzędnych:
- "o zabezpieczenie bielizny osobistej chorego" – jest elementem organizacji rzeczy pacjenta, ale nie eliminuje kluczowego ryzyka w łazience, czyli upadku.
- "o dodanie do wody płynu do kąpieli" – dotyczy komfortu i pielęgnacji skóry, a w niektórych sytuacjach może wręcz zwiększać śliskość powierzchni, więc nie może być najważniejszym priorytetem przygotowania.
- "o zabezpieczenie odzieży opiekuna" – odnosi się do wygody opiekuna, ale w hierarchii działań opiekuńczych ustępuje bezpieczeństwu osoby chorej.
W praktyce warto pamiętać o zasadzie: najpierw zabezpiecz środowisko i ryzyko urazu, potem dopiero komfort i czynności dodatkowe. Na egzaminie słowa "przede wszystkim" oznaczają wybór odpowiedzi odnoszącej się do bezpieczeństwa pacjenta.
