W katalogowaniu bibliotecznym hasło indeksowe (punkt dostępu) ma przede wszystkim ułatwiać jednoznaczne wyszukiwanie i porządkowanie alfabetyczne. Z tego powodu w praktyce katalogowej często stosuje się układ zaczynający się od autora: nazwisko, imię, a dopiero potem podaje się tytuł utworu. Taki zapis sprzyja grupowaniu wszystkich dzieł jednego twórcy w jednym miejscu indeksu.
Odpowiedź "Sienkiewicz, Henryk - Krzyżacy" jest zgodna z tą logiką: najpierw podaje autora w formie indeksowej (nazwisko przed imieniem, zwykle z przecinkiem), a następnie tytuł. To jest typowy sposób budowy hasła typu autor–tytuł w prostych zadaniach egzaminacyjnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Krzyżacy - Sienkiewicz, Henryk" zaczyna od tytułu, co jest inną koncepcją (hasło tytułowe), a w zadaniu oczekiwane jest hasło budowane od autora.
- "Henryk Sienkiewicz - Krzyżacy" zawiera autora, ale w zapisie nieindeksowym (imię przed nazwiskiem), przez co gorzej spełnia funkcję porządkującą w indeksie alfabetycznym.
- "Krzyżacy, Henryk - Sienkiewicz" jest nielogiczne formalnie: łączy tytuł z imieniem, a nazwisko autora podaje w odwróconej roli; taki zapis nie tworzy poprawnego punktu dostępu.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: indeks = porządek alfabetyczny, więc nazwa osobowa autora zwykle przyjmuje postać "nazwisko, imię", a dopiero potem dodaje się tytuł. W realnej pracy bibliotecznej zawsze trzeba jednak stosować standard obowiązujący w danej instytucji.
