Kosztorys robót (w tym robót drogowych) powstaje na bazie ilości robót oraz ich wyceny. W praktyce rozróżnia się:
- obmiar/przedmiar – ustalenie ilości robót w jednostkach miary (np. m, m², m³, szt.),
- wycena – przypisanie do tych ilości odpowiednich nakładów i cen,
- kalkulacja wartości – przeliczenie wartości pozycji (ilość × cena jednostkowa) i zsumowanie.
W pytaniu chodzi o elementy niezbędne do prawidłowego sporządzenia kosztorysu, czyli do etapu wyceny i kompletnej kalkulacji. Odpowiedź "Wszystkie powyższe" jest poprawna, ponieważ kosztorys musi obejmować wszystkie podstawowe składowe kosztu pozycji.
"Koszt materiałów" jest potrzebny, bo większość robót drogowych obejmuje zużycie materiałów (np. mieszanki mineralno-asfaltowe, kruszywa, emulsje, prefabrykaty). Bez wyceny materiałów cena jednostkowa byłaby zaniżona albo nierealna.
"Nakłady robocizny" są niezbędne, ponieważ nawet przy wysokim stopniu mechanizacji część prac wymaga pracy ludzi (organizacja robót, prace przygotowawcze, obsługa, prace wykończeniowe). Pominięcie robocizny prowadzi do błędnej struktury kosztów i nieprawidłowej kalkulacji.
"Dostępność sprzętu" (w ujęciu kosztorysowym: nakłady sprzętowe oraz możliwość ich zapewnienia) ma znaczenie, bo sprzęt generuje koszt użytkowania oraz wpływa na realność i terminowość wykonania. W kosztorysie ujmuje się nakłady i koszty sprzętu; brak uwzględnienia tej składowej zniekształca cenę jednostkową.
Podsumowując: materiały, robocizna i sprzęt tworzą podstawowy trzon wyceny (często opisywany skrótowo jako R-M-S). Kosztorys sporządzony bez którejkolwiek z tych części będzie niekompletny albo nieadekwatny do rzeczywistych warunków realizacji robót.
