Zalecenie "Zwiększ ilość błonnika w diecie, aby zapobiec problemom z trawieniem" jest najbardziej uzasadnione w ujęciu ogólnym dla osób starszych, ponieważ wraz z wiekiem częściej pojawiają się problemy z pasażem jelitowym (np. zaparcia), a prawidłowo dobrany błonnik (z warzyw, owoców, produktów pełnoziarnistych, nasion) może wspierać perystaltykę oraz regularność wypróżnień. W praktyce gastronomicznej oznacza to m.in. włączanie do jadłospisu pieczywa razowego, kasz, warzyw do zup i dań głównych oraz owoców w formie akceptowalnej dla seniora.
Odpowiedź "Zwiększ ilość soli w diecie, aby zapewnić lepszy smak potraw" jest nieprawidłowa jako ogólne zalecenie. U wielu osób starszych występuje nadciśnienie lub choroby sercowo-naczyniowe, a nadmiar soli bywa czynnikiem ryzyka. Poprawę smaku lepiej osiągać przez techniki kulinarne i przyprawy (z umiarem), a nie przez dosalanie.
Odpowiedź "Ogranicz ilość białka w diecie, aby uniknąć problemów z nerkami" jest zbyt daleko idącym uogólnieniem. Ograniczenie białka bywa elementem zaleceń w wybranych chorobach nerek, ale nie jest uniwersalną zasadą dla każdego seniora. Zbyt mała podaż białka może nasilać ryzyko niedożywienia i utraty masy mięśniowej, co u osób starszych jest szczególnie niekorzystne.
Odpowiedź "Ogranicz ilość węglowodanów w diecie, aby zapobiec cukrzycy" także jest uproszczeniem. Profilaktyka zaburzeń gospodarki węglowodanowej opiera się na całościowym bilansie diety, jakości węglowodanów, aktywności fizycznej i masie ciała. W praktyce ważniejsze jest ograniczanie cukrów prostych i dobór produktów o lepszej wartości odżywczej, a nie automatyczne "obcinanie" węglowodanów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy ogólnego jadłospisu dla seniora, wybieraj zalecenia wspierające typowe potrzeby tej grupy (trawienie, nawodnienie, gęstość odżywcza), a unikaj skrajnych, chorobowo ukierunkowanych ograniczeń bez podania rozpoznania.