W zadaniu pytają o jednostkę siły działającej na przewodnik umieszczony w polu magnetycznym. Niezależnie od szczegółów (czy przywołamy siłę Lorentza czy siłę działającą na przewodnik z prądem), w układzie SI siła jest wyrażana w niutonach (N). Dlatego odpowiedź "Newton (N)" jest właściwa.
W praktyce szkolnej często korzysta się z zależności dla prostego odcinka przewodnika z prądem w jednorodnym polu: F = B · I · l (dla ustawienia prostopadłego). Taka zależność pomaga również w kontroli jednostek: tesla (T) opisuje indukcję magnetyczną, amper (A) opisuje natężenie prądu, a po uwzględnieniu długości odcinka (m) otrzymuje się jednostkę siły, czyli niuton.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Tesla (T)" to jednostka indukcji magnetycznej (wielkości pola), a nie jednostka siły. Wybór T wynika zwykle z mylenia "parametru pola" z "efektem działania pola".
- "Amper (A)" jest jednostką natężenia prądu. Prąd jest przyczyną oddziaływania w polu, ale sam nie jest siłą.
- "Watt (W)" to jednostka mocy. Moc dotyczy szybkości wykonywania pracy/zmiany energii w czasie, a pytanie nie dotyczy energii ani czasu, tylko bezpośrednio siły.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij, jaką wielkość masz wskazać (tu: siła), a dopiero potem dobierz jednostkę SI tej wielkości. To ogranicza ryzyko wyboru jednostek "z treści" (T, A), które nie odpowiadają pytaniu.
