KWALIFIKACJA ELM3 - TEST WIEDZY NR 1

PYTANIE NR 33.
Przyjrzyj się poniższej tabeli, która przedstawia różne typy przewodników i ich rezystywności. Wybierz prawidłowe stwierdzenie.
Typ przewodnika Rezystywność (Ω·m)
Miedź 1.68 x 10-8
Aluminium 2.82 x 10-8
Srebro 1.59 x 10-8
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rezystywność (ρ) jest cechą materiału i ma jednostkę Ω·m, więc tabela dotyczy rezystywności, a nie "odporności" ani oporności w Ω.
Z podanych wartości najmniejsze jest 1,59×10-8 Ω·m dla srebra, więc to ono ma najniższą rezystywność. Aluminium ma największą wartość, więc przy tych samych wymiarach da większą oporność R (R=ρ·L/A).

Pełne wyjaśnienie:

Rezystywność (oznaczana zwykle jako ρ, nazywana też opornością właściwą) to wielkość materiałowa. Opisuje, jak "łatwo" dany materiał przewodzi prąd i jest wyrażana w Ω·m. Nie zależy od długości ani przekroju konkretnego przewodu, tylko od rodzaju materiału (i temperatury).

Oporność (R) dotyczy już konkretnego odcinka przewodu i zależy od jego wymiarów zgodnie z zależnością: R = ρ·L/A, gdzie L to długość, a A to pole przekroju. Dlatego nie wolno mieszać jednostek: rezystywność ma Ω·m, a oporność ma Ω.

W tabeli podano rezystywność trzech metali. Ponieważ wszystkie wartości mają ten sam wykładnik 10-8, do porównania wystarczy porównać współczynniki:

  • srebro: 1,59
  • miedź: 1,68
  • aluminium: 2,82

Najmniejsza wartość należy do srebra, więc stwierdzenie "Srebro ma najniższą rezystywność spośród wymienionych materiałów" jest poprawne. Niższa rezystywność oznacza lepsze przewodzenie i mniejsze straty energii (mniejsze spadki napięcia i nagrzewanie) przy takich samych wymiarach przewodu.

Stwierdzenie "Srebro ma najwyższą rezystywność…" jest błędne, bo w tabeli srebro ma wartość najmniejszą, a nie największą. Stwierdzenie "Miedź ma najniższą rezystywność…" też jest błędne: miedź jest bardzo dobrym przewodnikiem, ale w tym zestawieniu przegrywa ze srebrem (1,68 > 1,59). Natomiast "Aluminium ma najniższą rezystywność…" jest fałszywe, ponieważ aluminium ma w tabeli największą rezystywność (2,82), więc dla tych samych L i A da największą oporność.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź jednostkę w tabeli. Jeśli widzisz Ω·m, to mowa o rezystywności; jeśli Ω, to o oporności. To szybki sposób na uniknięcie typowej pomyłki terminologicznej.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Rezystywność (ρ) to cecha materiału wyrażana w Ω·m. Oporność (R) dotyczy konkretnego przewodu i zależy od jego długości oraz przekroju. Łączy je wzór: R = ρ·L/A, więc nawet ten sam materiał może dać różne R przy innych wymiarach.
Ω opisuje oporność gotowego elementu. Rezystywność jest tak zdefiniowana, aby po przemnożeniu przez długość i podzieleniu przez przekrój dać oporność: R = ρ·L/A. Z tego wynika jednostka: (Ω) = (Ω·m)·m/m², więc ρ musi mieć Ω·m.
Najlepszym przewodnikiem w zestawieniu jest ten metal, który ma najniższą rezystywność. Gdy wykładnik potęgi jest taki sam (np. 10-8), porównuj tylko liczby z przodu (współczynniki). Mniejsza ρ oznacza mniejsze straty i mniejsze nagrzewanie.
Nie. Srebro ma bardzo niską rezystywność, ale w praktyce w urządzeniach i instalacjach częściej używa się miedzi ze względu na koszty i dostępność. Srebro spotyka się głównie w zastosowaniach specjalnych, np. w stykach lub elementach wymagających bardzo dobrego przewodzenia.
Aluminium ma większą rezystywność niż miedź, ale jest znacznie lżejsze. W liniach napowietrznych masa przewodów ma duże znaczenie mechaniczne. Straty można ograniczać przez odpowiedni dobór przekroju, dlatego aluminium jest tam praktycznym kompromisem.
Najczęściej myli się: rezystywność (Ω·m) z opornością (Ω) oraz używa potocznego słowa "odporność". Drugi typowy błąd to złe porównanie zapisu naukowego (np. nieuwzględnienie, że wszystkie wartości mają ten sam wykładnik 10-8).
Dla większości metali rezystywność rośnie wraz z temperaturą (dodatni współczynnik temperaturowy). W praktyce oznacza to, że rozgrzany przewód ma większą oporność niż zimny, co może zwiększać spadki napięcia i straty mocy w układach mechatronicznych.
Stosuje się zależność R = ρ·L/A. Najpierw upewnij się, że jednostki są spójne (L w metrach, A w m², ρ w Ω·m). Potem podstaw wartości. To typowe obliczenie przy doborze przewodów, uzwojeń i połączeń w urządzeniach.
Rezystywność nie daje strat "wprost", ale pozwala policzyć oporność przewodu: R = ρ·L/A. Straty mocy (ciepło) liczy się potem np. ze wzoru P = I²·R. Dlatego ρ jest kluczowym parametrem materiału przy projektowaniu przewodów.
Najpierw sprawdź nagłówek i jednostkę: jeśli widzisz Ω·m, to porównujesz rezystywność. Następnie znajdź najmniejszą liczbę w tabeli (gdy wykładnik potęgi jest taki sam, porównujesz współczynniki). To zwykle wystarczy do wskazania poprawnego stwierdzenia.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 61% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że aluminium ma największą wartość, więc przy tych samych wymiarach da większą oporność R (R=ρ·L/A).

Źródła:

  • Wikipedia (pl): "Rezystywność" – https://pl.wikipedia.org/wiki/Rezystywno%C5%9B%C4%87 (dostęp: 2026-02-28)
  • Wikipedia (pl): "Oporność elektryczna" – https://pl.wikipedia.org/wiki/Oporno%C5%9B%C4%87_elektryczna (dostęp: 2026-02-28)
  • NIST (National Institute of Standards and Technology): Physics Laboratory / materiałowe dane przewodnictwa i rezystywności metali (strony tematyczne NIST) – https://www.nist.gov/pml (dostęp: 2026-02-28)

Materiały:

  • Podstawy elektrotechniki: rozdziały o rezystywności i prawie Ohma
  • Podstawy fizyki: przewodnictwo metali i zależność rezystywności od temperatury
  • Zadania rachunkowe z zależności R = ρ·L/A (dobór przekroju przewodu)

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego