Pytanie sprawdza, czy potrafisz ocenić dobór metody niszczenia do rodzaju nośnika informacji. W archiwistyce (przy brakowaniu dokumentacji niearchiwalnej) kluczowe jest, aby zniszczenie było skuteczne i – zwłaszcza przy danych osobowych – uniemożliwiało odtworzenie oraz dało się je wykazać w razie kontroli.
Stwierdzenie "Tabela jest prawidłowa, z wyjątkiem metody niszczenia dokumentów elektronicznych" jest trafne, ponieważ zwykłe skasowanie pliku i opróżnienie kosza najczęściej usuwa jedynie wpisy systemowe, a nie samą informację na nośniku. W praktyce dane mogą zostać odzyskane narzędziami do odzyskiwania, dlatego potrzebne są metody typu bezpieczne nadpisywanie albo fizyczne zniszczenie nośnika (np. specjalistyczne rozdrabnianie, demagnetyzacja) – zgodnie z podejściem standardów klasyfikujących poziomy bezpieczeństwa.
Odpowiedź "Tabela jest całkowicie prawidłowa" odpada właśnie przez pozorną "prostotę" kasowania danych elektronicznych – to częsty błąd: użytkownik myli usunięcie logiczne z trwałym usunięciem informacji.
Odpowiedź "Tabela jest prawidłowa, z wyjątkiem metody niszczenia dokumentów zawierających dane osobowe" jest zbyt kategoryczna. Sam fakt spalania nie jest automatycznie zakazany, choć w praktyce preferuje się rozwiązania łatwiejsze do standaryzacji i udokumentowania (np. profesjonalne rozdrabnianie o odpowiedniej klasie). Problemem bywa raczej brak dowodów/protokołu oraz kwestie organizacyjne i środowiskowe, a nie "nielegalność" jako taka.
Odpowiedź "Żadna z metod niszczenia w tabeli nie jest prawidłowa" jest nieprawdziwa, bo rozdrabnianie papieru to powszechnie stosowany sposób niszczenia dokumentów, a przy danych osobowych dobiera się odpowiedni poziom bezpieczeństwa. Wniosek egzaminacyjny: zawsze oceniaj niszczenie przez pryzmat nośnika i możliwości odtworzenia informacji, a nie samej wygody użytkownika.
