W publikacjach naukowych i książkach kluczowa jest czytelność tekstu ciągłego (wielostronicowego), stabilny rytm typograficzny oraz przewidywalny wygląd znaków w druku i w plikach udostępnianych dalej. Times New Roman jest krojem szeryfowym i historycznie bywał szeroko stosowany w edytorach tekstu oraz w praktyce akademickiej, ponieważ dobrze sprawdza się w długich akapitach: ma wyraźne kształty liter i proporcje sprzyjające płynnemu czytaniu.
Odpowiedź Verdana jest mniej trafna w kontekście książek i prac naukowych, ponieważ to krój bezszeryfowy projektowany z myślą o czytelności na ekranie (większa wysokość x, szerokie światła wewnętrzne). Może być używany w prezentacjach lub interfejsach, ale nie jest klasycznym wyborem do składu długich publikacji.
Courier New to krój monospace, w którym wszystkie znaki mają tę samą szerokość. Taki zapis ułatwia wyrównywanie kolumn w kodzie i tabelach technicznych, lecz w tekście ciągłym wygląda ciężko i zajmuje więcej miejsca, więc rzadko jest wybierany do książek jako podstawowy font akapitowy.
Comic Sans MS jest krojem dekoracyjnym o charakterze nieformalnym. Może pasować do materiałów dla dzieci lub projektów o luźnym tonie, ale w komunikacji naukowej jest zwykle uznawany za nieadekwatny stylistycznie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "publikacji naukowych i książek", myśl o krojach do długiego czytania (najczęściej szeryfowych) i o konwencjach edytorskich, a nie o fontach interfejsowych, kodowych czy ozdobnych.
