KWALIFIKACJA BUD19 - TEST WIEDZY NR 2

PYTANIE NR 6.
Przyjrzyj się poniższemu fragmentowi kodu, który przedstawia strukturę danych dotyczących nieruchomości w systemie informatycznym:
{
  "id": "12345",
  "type": "residential",
  "area": 2000,
  "buildings": [
    {
      "type": "house",
      "area": 150
    },
    {
      "type": "garage",
      "area": 50
    }
  ]
}
Zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, na nieruchomości powinien znajdować się jeden budynek mieszkalny o powierzchni 150 m². Czy dane zawarte w systemie są zgodne z decyzją?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "Nie" wynika z porównania wymagań z danymi.
Decyzja mówi o jednym budynku mieszkalnym 150 m², a w danych są dwa budynki: "house" 150 m² oraz dodatkowy "garage" 50 m². To oznacza, że zapis w systemie nie odzwierciedla warunku "jeden budynek" wprost.

Pełne wyjaśnienie:

W danych nieruchomości widoczna jest lista buildings, czyli zestaw obiektów znajdujących się na nieruchomości. W tej liście są dwa wpisy:

  • obiekt typu "house" o powierzchni 150
  • obiekt typu "garage" o powierzchni 50

W treści decyzji wskazano, że "na nieruchomości powinien znajdować się jeden budynek mieszkalny o powierzchni 150 m²". Z porównania wynika, że wymóg dotyczący powierzchni i typu budynku mieszkalnego jest spełniony (jest "house" 150 m²). Jednak jednocześnie w danych znajduje się dodatkowy budynek (garaż), a więc w systemie zarejestrowano więcej niż jeden budynek.

Dlatego odpowiedź "Nie" jest uzasadniona: zapis w systemie nie odpowiada wprost wymaganiu, że ma być "jeden" budynek. Pozostałe odpowiedzi są słabsze, bo:

  • "Tak" pomija fakt istnienia drugiego obiektu w danych.
  • "Nie można stwierdzić…" jest nieadekwatne, bo liczba obiektów i ich pola są podane wprost w strukturze.
  • "Fragment kodu jest niekompletny…" dotyczy innej cechy (lokalizacji), która nie jest potrzebna do oceny zgodności w zakresie liczby i typu budynków.

Wskazówka egzaminacyjna: w takich zadaniach zawsze sprawdzaj całą listę obiektów, a nie tylko pierwszy wpis, oraz zwracaj uwagę na słowa ograniczające (np. "jeden", "wyłącznie", "maksymalnie").

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Pole buildings to lista (tablica) obiektów opisujących budynki przypisane do danej nieruchomości. Każdy element listy zwykle ma atrybuty, np. typ (dom, garaż) oraz parametry liczbowe (np. powierzchnia). Liczba elementów w tej liście odpowiada liczbie zarejestrowanych budynków.
Liczy się elementy w tablicy buildings. Jeśli widzisz dwa obiekty w nawiasach kwadratowych, to w danych są dwa budynki. To prosta kontrola jakości: najpierw policz wpisy, a dopiero potem porównuj ich typy i parametry (np. powierzchnię).
W opisie decyzji pojawia się ograniczenie "jeden budynek mieszkalny". W danych widnieje nie tylko budynek mieszkalny 150 m², ale też garaż jako kolejny budynek. Jeśli przyjmujemy, że decyzja ogranicza liczbę budynków na nieruchomości, to dodatkowy obiekt powoduje brak zgodności.
W systemach danych często garaż bywa modelowany jako osobny obiekt (budynek lub obiekt budowlany) z własnymi atrybutami. To, czy formalnie jest "budynkiem" w sensie prawnym, zależy od przyjętego modelu danych i definicji w dokumentacji. W zadaniu egzaminacyjnym liczy się to, jak obiekt jest zapisany w strukturze.
Najczęściej: (1) przeczytanie tylko pierwszego elementu listy i pominięcie kolejnych, (2) skupienie się na zgodnej liczbie 150 m² i ignorowanie słowa "jeden", (3) mylenie warunku minimalnego z ograniczeniem maksymalnym. Pomaga metoda: policz → sprawdź typ → sprawdź parametry.
Ważne są oba elementy, ale słowo "jeden" wprowadza warunek dotyczący liczby obiektów, a 150 m² dotyczy parametru budynku mieszkalnego. Nawet jeśli powierzchnia domu się zgadza, dodatkowy obiekt w danych może łamać warunek liczbowy, jeśli decyzja nie dopuszcza innych budynków.
Nie zawsze. Jeśli pytanie dotyczy tylko liczby budynków, ich typu i powierzchni, to lokalizacja nie jest konieczna do odpowiedzi. Informacja o położeniu jest ważna w innych analizach (np. identyfikacja działki, obrębu, adresu), ale tutaj nie wpływa na prostą weryfikację warunku "jeden budynek 150 m²".
"type: residential" na poziomie nieruchomości zwykle opisuje ogólną kategorię nieruchomości (np. mieszkaniowa). "type: house" wewnątrz listy budynków opisuje konkretny obiekt (budynek) i jego funkcję. To różne poziomy informacji: jedno dotyczy całej nieruchomości, drugie pojedynczego budynku.
Stosuj schemat: 1) wypisz warunki z treści (liczba, typ, parametry), 2) znajdź odpowiadające pola w danych, 3) porównaj wartości, 4) sprawdź, czy nie ma dodatkowych wpisów, które łamią ograniczenia (np. dodatkowe budynki). To minimalizuje pomyłki.
Tak, ale tylko wtedy, gdy w danych brakuje informacji niezbędnej do rozstrzygnięcia warunku z pytania. Przykładowo: decyzja wymaga określonej funkcji, a w danych nie ma pola z funkcją lub parametrem. W tym zadaniu liczba budynków i ich typ/powierzchnia są podane, więc da się wyciągnąć wniosek.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 77% zdających egzamin. średnio łatwe

Według specjalistów z branży: "Odpowiedź "Nie" wynika z porównania wymagań z danymi.Decyzja mówi o jednym budynku mieszkalnym 150 m², a w danych są dwa budynki: "house" 150 m² oraz dodatkowy "garage" 50 m²."

Źródła:

  • RFC 8259: The JavaScript Object Notation (JSON) Data Interchange Format, IETF, 2017-12, sekcje: JSON Text, Objects, Arrays
  • ECMA-404: The JSON Data Interchange Standard, wydanie aktualne, rozdziały dot. obiektów i tablic

Materiały:

  • Dokumentacja formatu JSON (podstawy składni i typów danych)
  • Materiały szkoleniowe z zakresu jakości danych w rejestrach nieruchomości
  • Przykładowe zadania z interpretacji zapisów decyzji i porównywania ich z opisem obiektów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego