Waloryzacja krajobrazu służy systematycznej ocenie jego wartości (przyrodniczych, kulturowych i estetycznych). W praktyce technika architektury krajobrazu ważne jest rozróżnienie dwóch podejść, bo prowadzą one do innego sposobu zbierania danych i formułowania wniosków.
Metoda syntetyczna to podejście całościowe (holistyczne). Ocenia się krajobraz jako spójną całość, biorąc pod uwagę relacje między elementami oraz ogólne wrażenie kompozycyjne i widokowe. Dlatego poprawnie przyporządkowujemy ją do opisu B: "Polega na ocenie krajobrazu jako całości".
Metoda analityczna polega na rozbiciu krajobrazu na komponenty i ocenianiu ich oddzielnie (np. rzeźba terenu, roślinność, zabudowa, układ hydrologiczny), a dopiero później zestawia się wyniki. Stąd poprawne przyporządkowanie do opisu A: "Polega na ocenie poszczególnych elementów krajobrazu".
- Dlaczego 1-A, 2-B jest błędne? Odwraca znaczenia: syntetyczna nie dotyczy elementów, a analityczna nie jest oceną "wrażenia całości".
- Dlaczego 1-A, 2-A jest błędne? Przypisuje oba podejścia do oceny elementów, ignorując istnienie metody całościowej.
- Dlaczego 1-B, 2-B jest błędne? Przypisuje oba podejścia do ujęcia holistycznego, pomijając analizę komponentów.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj rdzeń pojęć z metodologii naukowej: analiza = rozkład na części, synteza = łączenie w całość. To bezpośrednio przekłada się na sposób waloryzacji krajobrazu.