W metrologii warsztatowej kluczowe jest dopasowanie przyrządu do mierzonej cechy geometrycznej. Przyrządy przeznaczone do elementów uzębienia mają rozwiązania konstrukcyjne (powierzchnie/końcówki pomiarowe) pozwalające odnieść się do boków zęba i wyznaczyć jego szerokość. Dlatego poprawną odpowiedzią jest "szerokości zęba.".
Odpowiedź "szczelin montażowych." jest nieprawidłowa, ponieważ szczeliny (luz, szczelina) kontroluje się zwykle szczelinomierzami lub metodami porównawczymi, a nie przyrządem ukierunkowanym na pomiar elementów uzębienia.
Odpowiedź "głębokości rowka." także nie pasuje: głębokość rowków mierzy się np. głębokościomierzem, końcówką głębokościową suwmiarki albo specjalnymi sondami, które opierają się o powierzchnię odniesienia i schodzą do dna rowka.
Odpowiedź "rozstawu osi otworów." jest błędna, bo rozstaw osi wymaga pomiaru odległości między osiami (często metodą pośrednią, np. przez pomiar średnic i odległości między krawędziami, bądź przyrządami współrzędnościowymi lub sprawdzianami). Taki pomiar ma inną ideę niż pomiar szerokości pojedynczego zęba.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie opiera się na rysunku przyrządu, zwróć uwagę na to, jakie elementy stanowią powierzchnie bazowania i jakie końcówki rzeczywiście dotykają mierzonego detalu. To zwykle od razu wskazuje, czy mierzysz szerokość, głębokość, czy rozstaw.
