Błąd bezwzględny (zwany też błędem granicznym) przyrządu analogowego to maksymalne dopuszczalne odchylenie wskazania od wartości rzeczywistej, wyrażone w jednostkach mierzonej wielkości (tu: w woltach).
Kluczowe jest, że klasa dokładności podawana na tarczy (np. 2,5) jest liczbą w procentach i odnosi się do pełnego zakresu pomiarowego (maksymalnej wartości skali), a nie do aktualnego odczytu 30 V. Dlatego błąd bezwzględny dla danego zakresu jest stały w całym zakresie skali.
Stosuje się wzór:
Δ = (klasa × zakres) / 100
- klasa = 2,5 (odczytana z tarczy),
- zakres = 50 V (maksymalna wartość skali 0–50).
Podstawienie:
Δ = (2,5 × 50) / 100 = 1,25 V
Zapis "±1,25 V" oznacza, że dla wskazania 30 V wartość rzeczywista może mieścić się w przedziale 30 V − 1,25 V do 30 V + 1,25 V, czyli 28,75–31,25 V.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne? Wartości typu "±0,75 V" lub "±1,0 V" odpowiadałyby innym klasom dokładności (mniejszym) albo innemu zakresowi, więc nie wynikają z danych z tarczy. Z kolei "±1,5 V" sugeruje większy błąd, niż dopuszcza klasa 2,5 dla zakresu 50 V. Najczęstszy błąd w takich zadaniach to liczenie procentu od 30 V (to dotyczy błędu względnego), a nie od pełnej skali.
