Określenie "puder płynny" jest nazwą zwyczajową używaną w technologii i recepturze dla preparatów przeznaczonych do użytku zewnętrznego (na skórę). Z punktu widzenia postaci leku odpowiada on zawiesinie, czyli układowi, w którym drobne cząstki ciała stałego są rozproszone w cieczy. Taki preparat bywa niejednorodny w spoczynku (może się rozwarstwiać przez sedymentację), dlatego w praktyce często stosuje się zalecenie wstrząsnąć przed użyciem.
Odpowiedź "zawiesiny do użytku zewnętrznego" jest więc zgodna zarówno z typem układu dyspersyjnego (zawiesina), jak i z drogą podania (zewnętrznie).
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z następujących powodów:
- "emulsji do użytku wewnętrznego" – emulsja to układ dwóch niemieszających się cieczy (np. olej w wodzie), a dodatkowo wskazanie "wewnętrzne" nie odpowiada nazwie "puder płynny", która dotyczy stosowania na skórę.
- "emulsji do użytku zewnętrznego" – mimo że emulsje mogą być stosowane zewnętrznie (np. kremy, emulsje), sam termin "puder płynny" odnosi się do zawiesiny, nie do emulsji. Mylenie tych pojęć to częsty błąd wynikający z tego, że oba preparaty są płynne i mogą wyglądać podobnie.
- "zawiesiny do użytku wewnętrznego" – zawiesiny rzeczywiście mogą być stosowane doustnie, ale w tym pytaniu kluczowa jest nazwa "puder płynny", która jest przypisana do preparatu do stosowania na skórę.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać schemat: puder płynny = postać zewnętrzna o charakterze zawiesiny. Gdy w odpowiedziach pojawia się "wewnętrzne", to zwykle oznacza, że opcja nie pasuje do tej tradycyjnej nazwy.
