W geodezji w układzie współrzędnych prostokątnych X i Y opisują położenie punktu w płaszczyźnie (sytuację), natomiast Z jest współrzędną wysokościową, czyli rzędną informującą, jak wysoko położony jest punkt względem przyjętego poziomu odniesienia. W pomiarach tachimetrycznych tachimetr elektroniczny pozwala jednocześnie wyznaczać współrzędne sytuacyjne i wysokościowe punktów terenowych.
Aby wskazać punkt "najwyżej położony", należy porównać wyłącznie wartości w kolumnie Z:
- dla punktu A: Z = 100,00 m,
- dla punktu B: Z = 105,00 m,
- dla punktu C: Z = 110,00 m.
Największa wartość Z oznacza najwyższe położenie w terenie, dlatego poprawna jest odpowiedź "Punkt C".
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo:
- "Punkt A" ma najmniejszą rzędną Z, więc jest najniżej, a nie najwyżej.
- "Punkt B" jest położony wyżej niż A (ma Z większe o 5 m), ale niżej niż C.
- "Wszystkie punkty są na tym samym poziomie" przeczy danym w tabeli, ponieważ wartości Z są różne (100,00; 105,00; 110,00).
W praktyce taka analiza jest potrzebna m.in. do szybkiej oceny rzeźby terenu, sprawdzenia spadków oraz kontroli poprawności zarejestrowanych danych przed dalszym opracowaniem (np. tworzeniem numerycznego modelu terenu lub obliczeniami robót ziemnych).
