Raport kasowy to zestawienie operacji gotówkowych w kasie w danym okresie (np. za dzień, tydzień lub inną przyjętą w jednostce częstotliwość). Jego rola jest przede wszystkim ewidencyjna i kontrolna: pozwala uporządkować wpływy i wypłaty gotówki oraz ustalić stan kasy.
Klasyfikując raport kasowy jako dowód księgowy, rozpatruje się kilka niezależnych kryteriów:
- własny – ponieważ jest sporządzany przez jednostkę (wewnątrz organizacji), a nie otrzymywany od kontrahenta;
- wewnętrzny – bo dokumentuje zdarzenia i obieg dokumentów w ramach jednostki (jest elementem wewnętrznej dokumentacji kasowej);
- wtórny – ponieważ zwykle powstaje jako dokument zbiorczy na podstawie dowodów źródłowych/pojedynczych (np. dokumentów przyjęcia i wypłaty gotówki) oraz zapisów w kasie. Nie jest pierwszym, pierwotnym potwierdzeniem każdej pojedynczej operacji, tylko jej podsumowaniem.
Dlatego odpowiedź "wtórny, własny, wewnętrzny" jest poprawna.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z typowych powodów:
- Warianty z określeniem obcy błędnie sugerują, że raport pochodzi z zewnątrz (np. od kontrahenta). Raport kasowy sporządza się w jednostce, więc nie jest dowodem obcym.
- Warianty z określeniem zewnętrzny mylą raport kasowy z dokumentem obrotu zewnętrznego (np. fakturą od dostawcy). Raport dotyczy wewnętrznej gospodarki kasowej.
- Warianty z określeniem pierwotny pomijają fakt, że raport jest zwykle zestawieniem sporządzanym na podstawie wcześniejszych dowodów i zapisów. Pierwotne są raczej dokumenty, które bezpośrednio potwierdzają pojedynczą operację.
W praktyce na egzaminie warto zapamiętać: raport kasowy = dokument wewnętrzny jednostki, zwykle zbiorczy, a więc "własny, wewnętrzny, wtórny".
