Postsynchron (często rozumiany jako ADR – dogrywanie dialogów) polega na nagraniu w warunkach studyjnych wypowiedzi aktorów lub wybranych efektów i dopasowaniu ich do istniejącego obrazu. Kluczowe jest to, że aby "zsynchronizować" dźwięk, trzeba mieć już nagrany materiał wizualny (ujęcia), do których będzie się dopasowywać tempo mowy, artykulację i długość fraz.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "po zdjęciach do filmu": dopiero po zakończeniu zdjęć (czyli po powstaniu obrazu) można sensownie zorganizować sesje postsynchronowe. W praktyce harmonogram ADR bywa powiązany także z etapem montażu, ale nie zmienia to podstawowego warunku: postsynchron dotyczy materiału, który już został nakręcony.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- "w trakcie zdjęć do filmu" – na planie rejestruje się przede wszystkim dźwięk bezpośredni (dialogi z ujęcia, ambience). Postsynchron to praca "do obrazu", a nie równoległa rejestracja planowa.
- "po zmontowaniu filmu" – to częsty skrót myślowy: wiele sesji ADR wykonuje się po wstępnym montażu lub po ustabilizowaniu wersji obrazu, bo wtedy łatwiej przygotować listę miejsc do dogrania. Jednak nie jest to warunek definicyjny w sensie organizacji względem zdjęć; nie można go zrobić zanim zdjęcia powstaną.
- "przed nagraniem playbacków" – playback dotyczy zwykle wcześniejszego przygotowania materiału muzycznego/wykonawczego do scen, w których na planie odtwarza się dźwięk (np. do synchronizacji ruchu ust czy gry). Nie jest to etap, który logicznie poprzedza postsynchron jako dogrywanie do gotowego obrazu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się etapy "przed/po zdjęciach", zwykle rozstrzygające jest pytanie: czy do wykonania danej czynności trzeba mieć już nagrany obraz? Dla postsynchronu odpowiedź brzmi "tak", więc minimum to etap po zdjęciach.
