Kalibracja siewnika polega na tym, że tabela wysiewu podaje wartości orientacyjne, a rzeczywisty wysiew zależy m.in. od materiału siewnego (wilgotność, masa), stanu aparatu wysiewającego i warunków pracy. Dlatego po ustawieniu zgodnie z tabelą wykonuje się próbę kręconą i koryguje nastawę.
W zadaniu siewnik ustawiono na 250 kg/ha żyta, ale w próbie uzyskano 230 kg/ha. Oznacza to, że siewnik w tych warunkach realizuje tylko część normy: współczynnik korekcyjny wynosi 230/250 = 0,92 (czyli 92%). Aby rzeczywisty wysiew wyniósł 250 kg/ha, trzeba zwiększyć nastawę teoretyczną do: 250/0,92 ≈ 272 kg/ha.
Następnie trzeba przeliczyć tę wymaganą wartość na ustawienie skali przekładni bezstopniowej. Z danych z tabeli dla żyta: przy skali 45 jest 250 kg/ha, a przy skali 50 jest 300 kg/ha. Zmiana 50 kg/ha przypada na 5 jednostek skali, czyli 10 kg/ha na 1 jednostkę. Potrzebujemy przejść z 250 do ok. 272 kg/ha, a więc o 22 kg/ha więcej. To odpowiada 22/10 = 2,2 jednostki skali.
Nowa nastawa to 45 + 2,2 = 47,2, co w praktyce (skala nastaw) zaokrągla się do najbliższej możliwej wartości: 47.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 40 i 43 zmniejszają nastawę, a przy wyniku 230 zamiast 250 mamy niedosiew, więc kierunek korekty powinien być odwrotny (zwiększenie).
- 50 to skok do 300 kg/ha z tabeli; to zbyt duża korekta w stosunku do brakujących ok. 22 kg/ha (nadmierne zwiększenie wysiewu).
W praktyce po przestawieniu na 47 należy wykonać krótką próbę kontrolną, aby potwierdzić uzyskanie założonej normy w danych warunkach.
