Rozpoznanie rodzaju maszyny wirującej na ilustracji opiera się na cechach konstrukcyjnych oraz na tym, jak dana maszyna wytwarza moment i jakie elementy musi mieć, aby to realizować.
Odpowiedź "Synchronicznej" jest właściwa wtedy, gdy na rysunku widać rozwiązania typowe dla maszyny synchronicznej, czyli takiej, której wirnik obraca się z prędkością równą prędkości pola wirującego stojana (bez poślizgu). W praktyce często spotyka się wirnik wzbudzany prądem stałym (doprowadzanym do uzwojenia wzbudzenia) albo wirnik z magnesami trwałymi. W wielu konstrukcjach widoczne są także wyraźne bieguny (wirnik jawnobiegunowy) lub charakterystyczna budowa wirnika cylindrycznego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do maszyny synchronicznej (przy typowych cechach na rysunku)?
- "Indukcyjnej klatkowej" – w silniku indukcyjnym klatkowym wirnik ma pręty połączone pierścieniami zwierającymi (tzw. klatka). Nie ma klasycznego wzbudzenia wirnika, a prędkość robocza jest mniejsza od synchronicznej (występuje poślizg). Jeśli na ilustracji nie widać klatki lub charakterystycznych elementów wirnika klatkowego, ta odpowiedź jest nieadekwatna.
- "Indukcyjnej pierścieniowej" – wirnik ma uzwojenie trójfazowe wyprowadzone na pierścienie ślizgowe, co umożliwia dołączanie rezystancji rozruchowej. Jeżeli na rysunku nie ma pierścieni i szczotek do nich dociskanych, albo konstrukcja wskazuje na inny sposób pracy wirnika, nie jest to maszyna pierścieniowa.
- "Komutatorowej prądu przemiennego" – maszyny komutatorowe mają komutator i szczotki (inne niż pierścienie ślizgowe), a sam komutator jest elementem dzielonym na wycinki (lamelki). Jeśli ilustracja nie przedstawia komutatora lub układu szczotek typowego dla komutacji, wybór tej odpowiedzi byłby wynikiem pomylenia elementów stykowych.
Wskazówka egzaminacyjna: aby uniknąć pomyłek, szukaj na ilustracji "markerów" typu maszyny: klatka (indukcyjna klatkowa), pierścienie (indukcyjna pierścieniowa), komutator (komutatorowa), wzbudzenie wirnika/magnesy (często synchroniczna).