Roksytromycyna należy do antybiotyków makrolidowych. Jest to półsyntetyczna pochodna erytromycyny, a więc klasycznie zaliczana do makrolidów. W praktyce egzaminacyjnej najważniejsze jest rozpoznanie, że nazwa "-tromycyna" często wskazuje na makrolid (choć sama końcówka nie jest jedyną metodą nauki).
Dlaczego odpowiedź "makrolidowych" jest prawidłowa?
Makrolidy to antybiotyki, które typowo hamują syntezę białek bakterii poprzez wiązanie z podjednostką 50S rybosomu. Do tej grupy zalicza się m.in. erytromycynę, azytromycynę, klarytromycynę i roksytromycynę.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Cefalosporyn – to antybiotyki beta-laktamowe. Ich mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii (oddziaływanie na białka PBP). To zupełnie inna klasa niż makrolidy.
- Aminoglikozydowych – aminoglikozydy (np. gentamycyna, amikacyna) działają na rybosom, ale zwykle wiążą się z podjednostką 30S i mają inny profil działań niepożądanych. Roksytromycyna nie jest aminoglikozydem.
- Karboksypenicylin – to również beta-laktamy (podgrupa penicylin o określonym spektrum). Skoro są to penicyliny, nie mogą być jednocześnie makrolidami.
Wskazówka do nauki: na egzaminie warto ćwiczyć pary "substancja czynna → grupa", bo nazwy handlowe mogą być mylące. Jeśli kojarzysz roksytromycynę z makrolidami, łatwiej potem analizować działania typowe dla tej klasy (ogólnie: działanie na 50S).
