Metoda amortyzacji liniowej polega na dokonywaniu równych w czasie odpisów amortyzacyjnych wyrażonych jako stały procent (stawka) przyjętej podstawy. W zadaniu stawka wynosi 10% rocznie, a w roku 1 podano wartość 10 000 zł.
Krok 1: obliczenie odpisu za rok 1
Odpis = 10 000 zł × 10% = 1 000 zł.
Krok 2: ustalenie wartości po pierwszym roku
W tabeli w roku 2 wstawiono znak zapytania przy wartości, która ma wynikać z zastosowania odpisu z roku 1. Zatem: 10 000 zł − 1 000 zł = 9 000 zł.
Odpowiedź "9000 zł" jest zgodna z tym rachunkiem: pokazuje wartość po dokonaniu pierwszego odpisu amortyzacyjnego przy stawce 10%.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne?
- "10000 zł" odpowiada sytuacji, w której nie uwzględnia się amortyzacji (brak odpisu) albo traktuje się wartość jako niezmienną niezależnie od amortyzacji. W kontekście obliczenia "po roku" nie uwzględnia to stawki 10%.
- "11000 zł" sugeruje błędne dodanie 10% zamiast odjęcia odpisu (pomylenie spadku wartości z jej wzrostem) lub potraktowanie amortyzacji jako aktualizacji w górę.
- "12000 zł" jest jeszcze większym odchyleniem w tym samym kierunku: wskazuje na brak zrozumienia, że odpis amortyzacyjny jest kosztem i zmniejsza wartość wykazywaną po umorzeniu, a nie ją zwiększa.
Na egzaminie warto pilnować, czy pytanie dotyczy odpisu amortyzacyjnego, czy wartości po odpisie, i zawsze wykonać rachunek procentowy: stawka × podstawa, a następnie korekta wartości o kwotę odpisu.
