Pytanie dotyczy doboru roślin do uprawy gruntowej w szkółce zlokalizowanej na glebach podmokłych, czyli takich, gdzie woda długo zalega, a poziom wód gruntowych jest wysoki. W takich warunkach kluczowa jest tolerancja na niedotlenienie strefy korzeniowej oraz na okresowe zalewanie.
Odpowiedź "Olsza czarna (Alnus glutinosa), dereń biały (Cornus alba)" jest właściwa, ponieważ oba gatunki są powszechnie uznawane za dobrze znoszące stanowiska wilgotne, a nawet podmokłe. Olsza czarna jest typowym gatunkiem terenów nadrzecznych i bagiennych, a dereń biały dobrze rośnie na glebach wilgotnych i bywa stosowany w nasadzeniach na terenach o podwyższonej wilgotności.
Pozostałe propozycje są mniej trafne w kontekście gleb podmokłych:
- "Klon polny (Acer campestre), perukowiec podolski (Cotinus coggygria)" – to gatunki częściej kojarzone z glebami żyznymi, ale raczej świeżymi i przepuszczalnymi; perukowiec zwykle lepiej znosi suszę niż długotrwałe podmoknięcie.
- "Bożodrzew gruczołkowaty (Ailanthus altissima), dereń jadalny (Cornus mas)" – w praktyce częściej dobiera się je na stanowiska cieplejsze, miejskie i stosunkowo suche/świeże; nie są typowym wyborem na grunty stale mokre w szkółce.
- "Klon tatarski (Acer tataricum), szczodrzeniec wczesny (Cytisus praecox)" – szczodrzeniec jest krzewem preferującym podłoża lżejsze i przepuszczalne; takie zestawienie nie pasuje do warunków podmokłych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "gleby podmokłe", szukaj gatunków typowych dla siedlisk wilgotnych (doliny rzeczne, zarośla łęgowe, obrzeża zbiorników) i unikaj tych, które kojarzą się z glebami suchymi, piaszczystymi lub wymagającymi dobrej przepuszczalności.
