Rowek wpustowy w tulei (czyli w otworze elementu) jest cechą, która ma zapewnić współpracę z wpustem i przeniesienie momentu między wałem a piastą/tuleją. Taki rowek ma zwykle kształt prostokątny i przebiega wzdłuż osi otworu.
Najbardziej typową metodą wykonania wewnętrznego rowka wpustowego jest dłutowanie. Proces ten umożliwia kształtowanie rowków wewnątrz otworów, ponieważ narzędzie wykonuje ruch posuwisto-zwrotny i stopniowo usuwa materiał, odwzorowując wymagany profil. W praktyce warsztatowej (zwłaszcza przy jednostkowej lub małoseryjnej obróbce) jest to często wybierana technologia dla tulei i piast.
Dlaczego pozostałe metody nie pasują:
- Toczenie jest przeznaczone głównie do wytwarzania powierzchni obrotowych (walcowych, stożkowych, czołowych). Nie jest to typowa metoda wykonywania rowków wpustowych w otworze tulei.
- Wiercenie wykonuje otwory o przekroju kołowym. Nie pozwala bezpośrednio uzyskać prostokątnego rowka wpustowego.
- Frezowanie bardzo często stosuje się do rowków na powierzchniach zewnętrznych lub na płaszczyznach (np. rowek wpustowy na wale). Wykonanie rowka wewnętrznego jest możliwe tylko w szczególnych rozwiązaniach technologicznych i narzędziowych, ale w klasycznym ujęciu egzaminacyjnym dla tulei właściwym wyborem pozostaje dłutowanie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się rowek wpustowy w otworze (tuleja, piasta, sprzęgło), najczęściej chodzi o dłutowanie lub przeciąganie. Gdy rowek jest na wale, typowym skojarzeniem jest frezowanie.