W kompozycji krajobrazowej wyróżnia się m.in. punkt (dominantę), linię, formę oraz teksturę. Prawidłowe opisy powinny mówić czym dany element jest i jaką pełni funkcję w porządkowaniu przestrzeni.
"Punkty centralne" (dominanty) to elementy przyciągające uwagę i organizujące odbiór miejsca – taki opis jest zgodny z typowym rozumieniem dominant kompozycyjnych.
"Linie" prowadzą wzrok i często kierunkują ruch (alejki, krawędzie rabat, rzędy drzew). Stwierdzenie o prowadzeniu wzroku i kierowaniu ruchem jest więc trafne.
"Formy" odnoszą się do kształtu i struktury brył oraz układów w przestrzeni (bryły roślin, kształty rabat, modelowanie terenu). Opis mówiący o definiowaniu kształtu i struktury odpowiada temu ujęciu.
"Tekstura" dotyczy przede wszystkim faktury – charakteru powierzchni (gładka/szorstka, drobna/gruba), widocznego w liściach, korze czy materiałach wykończeniowych. W tabeli ujęto ją jako "element, który dodaje głębi i złożoności", czyli podano raczej efekt możliwy do osiągnięcia dzięki kontrastom faktur, a nie samą cechę/definicję tekstury. To czyni ten opis najmniej precyzyjnym w porównaniu z pozostałymi i dlatego wskazanie "Tekstura" jako nieprawidłowo opisanej jest uzasadnione.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "prawidłowego opisu", zwracaj uwagę, czy zdanie definiuje pojęcie, czy tylko opisuje jego wpływ na odbiór kompozycji.