Odporność na zagniecenia wynika głównie z tego, jak włókna i przędza reagują na odkształcenie oraz jak łatwo materiał odzyskuje kształt po uciśnięciu. W praktyce krawieckiej przekłada się to na to, czy ubranie po siedzeniu lub spakowaniu do torby wygląda "świeżo", czy wymaga intensywnego prasowania.
Odpowiedź "Poliester, ponieważ jest to materiał syntetyczny" jest właściwa, ponieważ poliester ma na ogół wysoką sprężystość i dobrą zdolność powrotu do formy po zgnieceniu. Jako włókno termoplastyczne może też stabilniej "trzymać" nadany kształt, co w wielu tkaninach i dzianinach skutkuje mniejszą skłonnością do trwałych zagnieceń.
Pozostałe propozycje są mniej trafne z następujących powodów:
- "Bawełna, ponieważ ma naturalne włókna" – naturalne pochodzenie nie oznacza odporności na gniecenie. Bawełna często ma niższą sprężystość i łatwiej tworzy widoczne zagniecenia, zwłaszcza w tkaninach koszulowych i płóciennych.
- "Jedwab, ponieważ ma gładką powierzchnię" – gładkość wpływa na chwyt i połysk, ale nie gwarantuje odporności na zagniecenia. Wiele jedwabi (szczególnie lekkich) potrafi wyraźnie się gnieść i wymaga delikatnego prasowania/parowania.
- "Wełna, ponieważ ma naturalne włókna" – wełna bywa sprężysta i w praktyce często "odpuszcza" drobne zagniecenia (np. po odwieszeniu), jednak samo uzasadnienie "bo naturalna" jest błędnym kryterium. W porównaniu zestawionym w pytaniu jako najbardziej typowo odporny na zagniecenia pozostaje poliester.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy zagnieceń, szukaj w uzasadnieniu pojęć typu "sprężystość", "odzyskiwanie kształtu", "pamięć kształtu", a nie cech pobocznych (np. gładkość, naturalność). To zwykle prowadzi do poprawnej odpowiedzi.
