Wymiar całkowity (gabarytowy) zespołu na rysunku technicznym zależy od geometrii i sposobu łączenia części. Aby wynik był jednoznaczny, trzeba wiedzieć, czy elementy są:
- połączone liniowo w jednej osi (długości ustawione "w szeregu"),
- połączone z zakładką (część długości się nakłada),
- ustawione prostopadle (wtedy nie sumuje się wszystkich długości w jednym kierunku).
W tym zadaniu przyjęto połączenie liniowe w jednej osi w kolejności C–A–B oraz brak zakładki (brak nakładania długości). Oznacza to, że całkowity wymiar złożonego elementu jest prostą sumą długości wszystkich trzech części:
C + A + B = 20 mm + 30 mm + 50 mm = 100 mm.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "70 mm" zwykle wynika z dodania tylko dwóch elementów (np. 20 + 50) i pominięcia A albo z błędnej interpretacji, że A nie wnosi długości do wymiaru całkowitego.
- "50 mm" to typowy skutek utożsamienia wymiaru całkowitego z największym pojedynczym wymiarem (tu: B) lub potraktowania pozostałych elementów jako "wewnętrznych".
- "90 mm" często pojawia się, gdy ktoś błędnie odejmuje "jakąś" wartość, jak przy zakładce, mimo że w treści wskazano brak zakładki.
W praktyce montażu maszyn i urządzeń takie obliczenia służą do oceny gabarytów podzespołów i uniknięcia kolizji montażowych. Zasady wymiarowania na rysunkach technicznych wymagają jednoznacznego określenia geometrii, dlatego w zadaniach egzaminacyjnych należy zawsze zwracać uwagę na opis sposobu połączenia.
