W elektronice sygnał cyfrowy ma amplitudę przyjmującą dyskretne poziomy (najczęściej dwa: 0 i 1), które odpowiadają stanom logicznym niski i wysoki. Z kolei sygnał analogowy może przyjmować (w przybliżeniu) dowolną wartość z pewnego zakresu – jest ciągły pod względem amplitudy.
W podanym fragmencie kodu zmienna signal jest ustawiana warunkowo w zależności od czasu t:
- dla t<1: signal=0
- dla 1≤t<2: signal=1
- dla 2≤t<3: signal=0
- dla t≥3: signal=1
Kluczowe jest to, że niezależnie od chwili czasu, signal przyjmuje tylko wartości 0 albo 1. Taki przebieg jest więc dwustanowy (impulsowy/prostokątny w sensie poziomów), co spełnia definicję sygnału cyfrowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Sygnał analogowy" – byłby wtedy, gdyby sygnał zmieniał się płynnie i mógł przyjmować wartości pośrednie (np. 0,37 V, 1,24 V itd.). Tutaj tego nie ma.
- "Sygnał sinusoidalny" – sinusoida zmienia się w sposób ciągły i okresowy zgodnie z funkcją sin; nie skacze natychmiast między 0 i 1.
- "Sygnał stały" – sygnał stały nie zmienia wartości w czasie. W tym kodzie wartości przełączają się między 0 i 1 w kolejnych przedziałach czasu, więc nie jest stały.
W praktyce taki sygnał odpowiada typowemu wyjściu układów cyfrowych (np. mikrokontrolera), gdzie w kolejnych odcinkach czasu generowane są stany logiczne, używane do sterowania, synchronizacji lub transmisji danych.
