Ekoton to strefa przejściowa między dwoma ekosystemami (np. polem a lasem), w której warunki środowiska i skład organizmów zwykle są inne niż w "wnętrzu" każdego z sąsiadujących środowisk. Z tego powodu planowanie zalesienia na gruntach porolnych, szczególnie w kontekście ekotonu, powinno obejmować kilka grup czynników jednocześnie.
"Typ gleby na terenie, który ma zostać zalesiony" ma znaczenie, bo gleba decyduje o żyzności, dostępności wody i powietrza glebowego oraz o tym, jakie gatunki drzew i krzewów mają realną szansę dobrego wzrostu. Na gruntach porolnych często spotyka się przekształconą strukturę warstw, zmienioną próchnicę i inną dynamikę wilgotności niż w siedliskach leśnych.
"Właściwości klimatyczne regionu" są równie istotne: ekspozycja na wiatr, przymrozki, nasłonecznienie oraz warunki opadowe wpływają na przeżywalność sadzonek, tempo przyrostu i podatność na stres suszy. W ekotonie mikroklimat bywa ostrzejszy (silniejsze wiatry, większe amplitudy temperatur) niż wewnątrz zwartego drzewostanu.
"Istniejące gatunki zwierząt na terenie, który ma zostać zalesiony" nie mogą być pomijane, ponieważ zwierzyna może powodować zgryzanie i spałowanie młodych drzew, a także zmieniać sukcesję roślinności. Obecność określonych gatunków może wymuszać dobór zabezpieczeń, sposobu prowadzenia uprawy lub modyfikację składu gatunkowego.
Skoro wszystkie trzy obszary (siedliskowy, klimatyczny i biotyczny) współdecydują o powodzeniu odnowienia i funkcjonowaniu strefy brzegowej, odpowiedź "Wszystkie powyższe" najlepiej oddaje wymóg kompleksowego planowania. Pozostałe odpowiedzi są ważne, ale każda z nich pojedynczo jest zbyt wąska i może prowadzić do błędnych decyzji, jeśli pominie się pozostałe uwarunkowania.
