Wyrażenie Y = A AND (NOT B) opisuje funkcję logiczną, w której wyjście jest w stanie wysokim tylko wtedy, gdy spełnione są jednocześnie dwa warunki: A=1 oraz B=0 (bo B jest zanegowane).
Dla danych wejściowych A=1 i B=1 postępujemy zgodnie z kolejnością działań w logice:
- Najpierw negacja sygnału B: gdy B=1, to NOT B = 0.
- Następnie bramka AND (koniunkcja): 1 AND 0 = 0.
Zatem poprawny wynik to Y=0. Intuicyjnie można to zapamiętać tak: "B działa jak blokada" — jeśli B=1, to po zanegowaniu dostajemy 0, a AND z 0 zawsze zeruje wyjście.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Odpowiedź "1" byłaby prawdziwa wtedy, gdyby po negacji było 1, czyli gdyby B=0. Przy B=1 negacja daje 0, więc wyjście nie może być 1.
- Odpowiedź "2" nie pasuje do logiki binarnej w typowych układach cyfrowych, gdzie rozpatruje się stany 0/1 (niski/wysoki). Funkcja logiczna AND/NOT w takim ujęciu nie generuje wartości 2.
- Odpowiedź "Nie można określić" jest błędna, bo wyrażenie jest jednoznaczne, a dla zadanych stanów wejść wynik wynika wprost z definicji NOT i AND (można też użyć tablicy prawdy).
W praktyce taki zapis spotyka się m.in. w warunkach zezwolenia z sygnałem blokującym (inhibit): sygnał A musi być aktywny, a sygnał B nie może być aktywny, aby na wyjściu pojawiła się "1".
