W obwodzie prądu sinusoidalnego element indukcyjny (cewka) "przeciwstawia się" zmianom prądu. Ten efekt opisuje reaktancja indukcyjna XL, której wartość rośnie wraz z częstotliwością.
Stosujemy zależność:
XL = ωL = 2πfL
- f – częstotliwość w hercach (Hz),
- L – indukcyjność w henrach (H),
- XL – reaktancja w omach (Ω).
Dane z zadania: f = 50 Hz, L = 2 H. Obliczenia:
1) ω = 2πf = 2π·50 = 100π [rad/s]
2) XL = ωL = (100π)·2 = 200π ≈ 628,32 Ω
Dlatego poprawna odpowiedź to 628,32 Ω.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 314,16 Ω – odpowiada wartości 100π, czyli sytuacji, jakby pominięto mnożenie przez L=2 H (albo podstawiono L=1 H).
- 1256,64 Ω – to 400π, czyli wynik 2 razy większy niż poprawny; typowy skutek podwojenia L lub błędu w podstawieniu.
- 1570,8 Ω – wartość niezgodna z 2πfL dla podanych danych; może wynikać z błędnej częstotliwości lub pomyłki w mnożeniu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści jest także rezystor R, pamiętaj, że R wpływa na impedancję całkowitą obwodu R–L, ale pytanie o reaktancję indukcyjną dotyczy tylko części "L" i liczy się ją z 2πfL.