W układzie trójfazowym symetrycznym trzy napięcia fazowe mają jednakowe wartości skuteczne i są przesunięte w fazie o 120°. To przesunięcie jest kluczowe: napięcia nie sumują się arytmetycznie, tylko wektorowo (fazory).
Napięcie fazowe (typowo oznaczane jako ULN) to napięcie między przewodem fazowym a przewodem neutralnym. W zadaniu podano 230 V dla L1, L2 i L3, co odpowiada typowej wartości ULN.
Napięcie międzyfazowe (ULL) to napięcie między dwiema fazami, np. L1–L2. W symetrycznej sieci trójfazowej zachodzi zależność:
ULL = √3 · ULN
Podstawiamy:
ULL = √3 · 230 V ≈ 1,732 · 230 V ≈ 398 V
W praktyce eksploatacyjnej i w zadaniach egzaminacyjnych przyjmuje się wartość znamionową 400 V.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 230 V – to napięcie fazowe (L–N), nie międzyfazowe (L–L). Ten wybór wynika zwykle z pomylenia pojęć.
- 460 V – wartość zbyt duża jak na √3·230; mogłaby wynikać z błędnego przybliżenia √3 albo pomylenia napięć znamionowych w innych systemach.
- 690 V – to typowa wartość spotykana w niektórych instalacjach przemysłowych jako napięcie międzyfazowe przy innym poziomie napięcia fazowego; tutaj nie wynika z danych i zwykle jest skutkiem "strzału" lub skojarzenia z innym standardem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści widzisz 230 V na fazie i 120° przesunięcia, to najczęściej chodzi o klasyczne przejście 230/400 V, czyli mnożenie przez √3.
