Opis dotyczy obwodu z dwoma rezystorami połączonymi szeregowo, a podane wartości (10 V na R1 i 20 V na R2) są spadkami napięć na elementach. Taki zapis prowadzi do zastosowania II prawa Kirchhoffa (prawa napięciowego), które mówi, że w dowolnym zamkniętym oczku obwodu algebraiczna suma napięć jest równa zero. W praktyce oznacza to, że napięcie źródła w oczku jest równe sumie spadków napięć na elementach znajdujących się w tym oczku.
W analizie obwodu szeregowego interpretacja jest prosta: skoro na pierwszym rezystorze odkłada się 10 V, a na drugim 20 V, to łącznie wzdłuż tej samej drogi (tej samej pętli/oczka) odkłada się 30 V. To właśnie jest typowe zastosowanie II prawa Kirchhoffa: sumowanie napięć w oczku.
- "Pierwsze prawo Kirchhoffa" jest nieadekwatne, bo dotyczy węzłów i bilansu prądów (ile prądu wpływa do węzła, tyle z niego wypływa). W treści nie ma informacji o rozgałęzieniach ani o prądach w węźle.
- "Prawo Ohma" opisuje zależność między napięciem, prądem i rezystancją pojedynczego elementu (U, I, R). W tym zadaniu nie trzeba wyznaczać prądu ani rezystancji; kluczowe jest rozpoznanie, że analizujemy sumę spadków napięć w obwodzie.
- "Żadne z powyższych" jest błędne, bo przedstawiona sytuacja (napięcia na elementach w szeregu) jest klasycznym przykładem zastosowania praw Kirchhoffa, w szczególności prawa napięciowego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu pojawiają się słowa i dane o napięciach w pętli/obwodzie zamkniętym, najczęściej chodzi o II prawo Kirchhoffa; jeśli o prądach w punkcie połączenia kilku gałęzi, chodzi o I prawo Kirchhoffa.
