Połączenie równoległe dwóch czwórników oznacza, że para zacisków wejściowych pierwszego i drugiego czwórnika jest dołączona do tych samych dwóch węzłów, a para zacisków wyjściowych również do tych samych dwóch węzłów. Z praw Kirchhoffa wynika wtedy podstawowa własność połączenia równoległego: na elementach dołączonych do tych samych węzłów występuje to samo napięcie.
Dlatego stwierdzenie "Napięcia na odpowiadających zaciskach obu czwórników są równe" jest poprawne: napięcie wejściowe pierwszego i drugiego czwórnika (mierzone między ich zaciskami wejściowymi) jest takie samo, i analogicznie napięcie na wyjściach obu czwórników jest takie samo.
Jednocześnie w połączeniu równoległym sumują się prądy wpływające do wspólnego węzła (np. całkowity prąd wejściowy jest sumą prądów wejściowych poszczególnych czwórników). To jest typowe źródło pomyłek: "wspólne napięcie" dotyczy różnych czwórników podłączonych równolegle, a nie relacji "wejście–wyjście" w obrębie jednego czwórnika.
Dlaczego pozostałe stwierdzenia są błędne?
- "Prądy na odpowiadających zaciskach obu czwórników są równe" – w połączeniu równoległym prądy zwykle nie są równe; zależą od parametrów każdego czwórnika. Równe mogą być tylko w szczególnych przypadkach (np. identyczne czwórniki i identyczne warunki), czego nie założono.
- "Napięcie wejściowe pojedynczego czwórnika jest równe jego napięciu wyjściowemu" – to nie jest własność połączenia równoległego, tylko ewentualna cecha konkretnego czwórnika (np. o transmitancji 1). W ogólności Uwej i Uwyj mogą się różnić.
- "W połączeniu równoległym sumują się impedancje obu czwórników" – dla połączeń równoległych typowo sumują się admitancje (odwrotności impedancji), co jest zgodne z podejściem macierzy admitancyjnej [Y] dla czwórników.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz "równolegle", najpierw myśl o wspólnym napięciu na gałęziach i o sumowaniu prądów w węźle, a dopiero potem analizuj, czy pytanie dotyczy porównania dwóch obiektów, czy wejścia i wyjścia jednego obiektu.
