W pytaniu kluczowe jest kryterium: decyzje podejmowane na najniższym poziomie hierarchii, czyli możliwie blisko wykonawców i zespołów realizujących zadania.
Struktura macierzowa jest typowo uznawana za bardziej zdecentralizowaną, ponieważ łączy dwa wymiary zarządzania: funkcjonalny (np. finanse, kadry, produkcja) oraz projektowy (zespoły realizujące konkretne projekty). W praktyce oznacza to, że wiele decyzji operacyjnych jest podejmowanych w zespołach projektowych lub przez specjalistów, bez konieczności każdorazowego angażowania najwyższego kierownictwa. Taki model ma zwiększyć elastyczność i szybkość działania.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: Struktura macierzowa.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo zwykle wiążą się z większą centralizacją:
- Struktura funkcjonalna – organizacja oparta na działach funkcjonalnych sprzyja koncentracji decyzji w ramach kierownictwa działów i wyższych szczebli. Decyzje przepływają "w górę" w hierarchii działu.
- Struktura liniowo-sztabowa – zachowuje hierarchię liniową (decydują przełożeni liniowi), a sztab pełni głównie funkcje doradcze. To nie jest model, w którym decyzje standardowo przesuwa się na najniższy szczebel.
- Struktura podziału pracy – to sformułowanie bywa mylone z typem struktury, ale w ujęciu klasycznym "podział pracy" to przede wszystkim zasada organizacji pracy i specjalizacji, a nie typ struktury gwarantujący podejmowanie decyzji najniżej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawiają się projekty, zespoły międzydziałowe i współdzielenie odpowiedzialności, najczęściej chodzi o macierz i większą decentralizację decyzji operacyjnych.
