W strukturze funkcjonalnej przedsiębiorstwo dzieli się na komórki według funkcji (np. finanse, sprzedaż, produkcja). Taki podział zwykle wzmacnia specjalizację: pracownicy mają jasno określone role i obowiązki, a przepływ poleceń i odpowiedzialności jest uporządkowany hierarchicznie. W wielu organizacjach funkcjonalnych decyzje strategiczne i kluczowe zatwierdzenia są skoncentrowane na wyższych szczeblach zarządzania, co odpowiada opisowi z podejmowaniem decyzji na szczycie.
Opis "pracownicy są często przypisywani do różnych projektów i muszą dostosować się do zmieniających się priorytetów" jest najbardziej typowy dla struktury projektowej lub organizacji silnie nastawionej na realizację przedsięwzięć, gdzie priorytety wynikają z harmonogramów i celów projektów.
Stwierdzenie "pracownicy mają więcej niż jednego szefa i muszą zbalansować różne priorytety" jest cechą rozpoznawczą struktury macierzowej: pracownik podlega równolegle kierownikowi funkcjonalnemu (np. działu) oraz kierownikowi projektu.
Opis "pracownicy są często przesuwani między różnymi działami w celu zdobycia doświadczenia" odnosi się bardziej do rotacji stanowisk i polityki rozwoju kadr niż do samej istoty struktury funkcjonalnej. Rotacja może występować w różnych strukturach, ale nie jest jej podstawową cechą organizacyjną.
Wskazówka egzaminacyjna: rozpoznawaj słowa-klucze. "Wielu szefów" prawie zawsze oznacza macierz. "Projekty i zmienne priorytety" sugerują projektową. "Wyraźne role, podział pracy, hierarchia" najczęściej prowadzą do funkcjonalnej.
