Stan pracy tranzystora bipolarnego NPN można rozpoznać po tym, jak spolaryzowane są dwa złącza PN: baza–emiter oraz baza–kolektor.
Nasycenie występuje wtedy, gdy oba złącza są w kierunku przewodzenia. W praktyce oznacza to, że baza ma wyższy potencjał niż emiter (typowo ok. 0,6–0,8 V dla krzemu przy przewodzeniu), a jednocześnie baza ma wyższy potencjał niż kolektor (czyli także złącze baza–kolektor jest "otwarte").
W podanych danych: napięcie baza–emiter wynosi 0,7 V, co jest typowym sygnałem przewodzenia złącza B–E. Dodatkowo napięcie baza–kolektor wynosi 0,3 V, co (przy standardowej konwencji V_BC = V_B − V_C) oznacza, że baza jest o 0,3 V wyżej od kolektora, a więc złącze B–C również jest spolaryzowane w kierunku przewodzenia. To jest charakterystyczne dla stanu nasycenia (pracy kluczowej "włączonej").
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "stan aktywny": wymaga przewodzenia B–E, ale złącze B–C powinno być w kierunku zaporowym (kolektor zwykle wyżej od bazy dla NPN). Tu B–C także przewodzi, więc to nie jest obszar aktywny.
- "stan zaporowy" (odcięcie): złącze B–E nie powinno przewodzić (V_BE bliskie 0 V). Przy 0,7 V mamy sytuację odwrotną.
- "stan przewodzenia": to określenie jest potoczne i nie rozróżnia obszaru aktywnego od nasycenia. W tym zadaniu wymagane jest rozpoznanie konkretnego obszaru pracy; z danych wynika nasycenie, bo przewodzą oba złącza.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj regułę "aktywny = tylko B–E w przewodzeniu", a "nasycenie = B–E i B–C w przewodzeniu". W pomiarach serwisowych często dodatkowo sprawdza się V_CE: w nasyceniu bywa małe, ale samo V_CE nie zostało tu podane.
