Dioda (typowo złącze PN) jest elementem o niesymetrycznej charakterystyce prądowo-napięciowej. To znaczy, że jej zachowanie zależy od polaryzacji.
W kierunku przewodzenia (gdy anoda ma wyższy potencjał niż katoda) złącze przewodzi: po przekroczeniu pewnego progu napięcia prąd rośnie gwałtownie, a rezystancja dynamiczna jest relatywnie mała. Dlatego opis "mają niską rezystancję w kierunku przewodzenia" jest typowy.
W kierunku zaporowym (odwrotna polaryzacja) złącze jest spolaryzowane tak, że przepływ prądu jest bardzo mały (poza prądem wstecznym upływu). Z tego powodu "mają wysoką rezystancję w kierunku zaporowym" również jest typową cechą diod w normalnym zakresie pracy.
Cecha "przepuszczają prąd tylko w jednym kierunku" jest szkolnym uproszczeniem, ale dobrze oddaje ideę zastosowań diody jako elementu prostującego (np. w prostownikach zasilaczy). W praktyce istnieją zjawiska takie jak prąd wsteczny, przebicie czy pojemności złącza, jednak nie zmienia to faktu, że dioda nie przewodzi "równomiernie" w obu kierunkach.
Dlatego stwierdzenie "Przepuszczają prąd w obu kierunkach równomiernie." jest nietypowe dla diod: taki opis pasuje do elementów o charakterystyce zbliżonej do liniowej i symetrycznej (np. rezystora), a nie do złącza półprzewodnikowego, które wprowadza kierunkowość przewodzenia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się "kierunek przewodzenia" i "kierunek zaporowy", zwykle sprawdzana jest właśnie asymetria działania diody.
