KWALIFIKACJA FRK3 - TEST WIEDZY NR 1

Warkocz francuski rozpoznaje się po tym, że jest zaplatany przy skórze głowy i w trakcie plecenia dobiera się kolejne pasma z boków sekcji. W efekcie splot układa się "na wierzchu" (na powierzchni), a warkocz wygląda na wtopiony w fryzurę i przylegający do głowy.

Odpowiedź "Warkocz francuski jest pleciony na wierzchu głowy." najlepiej oddaje tę cechę: splot jest widoczny na zewnątrz, a nie "schowany" pod pasmami.

Pozostałe propozycje są mylące:

• "…pleciony pod spodem głowy." – w praktyce opisuje to technikę odwróconą (często nazywaną warkoczem holenderskim), gdzie pasma przeplata się w taki sposób, że splot bardziej "wystaje" i jest budowany jakby od spodu.
• "…pleciony na boku głowy." – umiejscowienie może być boczne, środkowe lub skośne, ale to nie jest cecha definicyjna typu warkocza. Francuski można prowadzić także z boku.
• "…pleciony na środku głowy." – podobnie jak wyżej: warkocz francuski często prowadzi się centralnie, lecz nadal nie jest to cecha odróżniająca tę technikę od innych.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "warkocz francuski", szukaj opisu dobierania pasm i prowadzenia splotu przy skórze głowy. Jeśli opis sugeruje "odwrócony" sposób przeplatania, to częściej chodzi o warkocz holenderski niż francuski.