Korytarz (korytarz typograficzny) to błąd widoczny jako układające się w kolumnie lub po skosie "strumienie" bieli w bloku tekstu. Najczęściej widać go w składzie justowanym, gdy program (lub zecer) nadmiernie rozciąga odstępy międzywyrazowe, a podobne szerokie miejsca w kolejnych wierszach przypadkowo się pokrywają. Skutek to pogorszenie czytelności i nierówna "tekstura" akapitu.
Dlatego odpowiedź "korytarzem" pasuje do rysunku przedstawiającego charakterystyczne zjawisko: ciągłe jasne pasma w kolumnie tekstu.
Pozostałe propozycje odnoszą się do innych błędów:
- "bękart" zwykle wiąże się z pojedynczym, pozostawionym elementem składu (np. bardzo krótki ostatni wiersz akapitu lub samotny wiersz), a nie z pasmami bieli przechodzącymi przez wiele wierszy.
- "szewc" bywa używany w kontekście niepożądanych podziałów akapitowych (np. osamotniony pierwszy wiersz na końcu strony/łamie), czyli problemu miejsca akapitu na stronie, a nie "tekstury" odstępów w całym bloku.
- "rozspacjowanie" oznacza zwiększanie odstępów (np. między literami lub wyrazami). Może być jedną z przyczyn korytarzy, ale nie jest nazwą samego charakterystycznego efektu widocznego jako ciągi bieli przebiegające przez akapit.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na ilustracji widać "przecieki" bieli przez kilka wierszy, myśl o korytarzach. Jeśli problem dotyczy pojedynczego wiersza akapitu na granicy łamu/strony, częściej chodzi o błędy typu wdowa/sierota (szewc/bękart w zależności od terminologii w danym materiale).
