Połączenie wpustowe jest typowym rozwiązaniem w układzie wał–piasta, gdy trzeba przenieść moment obrotowy pomiędzy wałem a osadzonym na nim elementem (np. kołem pasowym, kołem zębatym, sprzęgłem). Kluczową cechą jest zastosowanie wpustu, który pracuje w wykonanych rowkach: jednym w wale i drugim w piaście. Dzięki temu moment jest przenoszony głównie przez naciski na bocznych powierzchniach wpustu.
Odpowiedź "wpustowym." jest poprawna, ponieważ wskazuje rodzaj połączenia, w którym występuje charakterystyczny element służący do przenoszenia momentu obrotowego między wałem i piastą.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo opisują inne zasady łączenia:
- "kołkowym." – kołki częściej stosuje się do ustalania położenia elementów względem siebie (pozycjonowania) lub zabezpieczenia przed przesunięciem, a nie jako podstawowy element przenoszący duże momenty w układzie wał–piasta w taki sposób jak wpust.
- "śrubowym." – w połączeniach śrubowych podstawą jest docisk i tarcie (oraz przenoszenie sił przez śruby), a elementem rozpoznawczym są śruby/nakrętki/podkładki, nie wpust osadzany w rowku.
- "kołnierzowym." – połączenie kołnierzowe realizuje się przez złączenie dwóch kołnierzy (często śrubami). Jest to inna geometria i inny typ złącza niż połączenie z wpustem w rowku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniach pojawia się element prostokątny pracujący w rowku na wale i w piaście, a celem jest przeniesienie momentu obrotowego, najczęściej chodzi właśnie o połączenie wpustowe. Warto odróżniać je od kołków (ustalanie) oraz od typowych złączy śrubowych i kołnierzowych (łączenie przez docisk i elementy złączne).
