W pomiarach sytuacyjnych rozpoznanie metody często opiera się na tym, jak na szkicu przedstawiono sposób wyznaczenia punktów szczegółów względem punktów osnowy/stanowisk pomiarowych.
Metoda biegunowa (tachimetryczna) polega na wyznaczeniu położenia punktu szczegółu przez pomiar dwóch wielkości z jednego stanowiska instrumentu: kierunku (czyli kąta/azymutu względem przyjętego kierunku odniesienia) oraz odległości (zwykle skośnej lub poziomej). Na szkicu polowym często widać wtedy "promienie" wychodzące ze stanowiska do wielu punktów szczegółowych oraz opisy/oznaczenia odnoszące się do kierunków i długości.
Dlatego odpowiedź "biegunową" jest właściwa, gdy rysunek sugeruje pomiar wielu punktów z jednego miejsca poprzez serie celowych i pomiar odległości, a nie przez domiary prostokątne ani przez przecięcia.
- Odpowiedź "ortogonalną" jest błędna, gdy szkic nie pokazuje domiarów w układzie prostokątnym (prostopadłych odkładanych od linii bazowej/ciągu), tylko zależności kątowo-odległościowe od stanowiska.
- Odpowiedź "wcięć kątowych" nie pasuje, jeśli punkt nie jest wyznaczany jako przecięcie kierunków mierzonych z co najmniej dwóch różnych stanowisk/punktów, lecz z pojedynczego stanowiska.
- Odpowiedź "wcięć liniowych" jest nieprawidłowa, gdy brak konstrukcji opartej na przecięciu odległości (np. łuków/odcinków) z kilku punktów, a dominują pomiary "od stanowiska do punktu".
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy na szkicu punkty "zbiegają się" do jednego stanowiska (biegunowa), czy mają domiary prostopadłe od linii (ortogonalna), czy wynikają z przecięć z kilku punktów (wcięcia). Dopiero potem wybieraj odpowiedź.
