W silniku prądu stałego stojan tworzy obwód magnetyczny z biegunami. Każdy biegun główny składa się typowo z rdzenia bieguna oraz elementu poszerzającego jego czoło, czyli nabiegunnika (często nazywanego też stopą bieguna). Nabiegunnik zwiększa powierzchnię oddziaływania bieguna na szczelinę powietrzną i pomaga uzyskać bardziej korzystny rozkład indukcji magnetycznej pod biegunem, co ma znaczenie dla pracy komutacji i momentu.
Odpowiedź "nabiegunnik" jest właściwa, gdy na przekroju oznaczono część stalową przy końcu bieguna, znajdującą się od strony szczeliny powietrznej (element kształtujący pole w szczelinie).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "biegun główny" to pojęcie szersze: obejmuje cały zespół bieguna (rdzeń + nabiegunnik, często także elementy mocujące oraz część z uzwojeniem). Jeżeli na rysunku zaznaczono tylko "stopę" bieguna, nie jest to cały biegun.
- "uzwojenie główne" to uzwojenie wzbudzenia (nawinięty przewód/cewka) na rdzeniu bieguna. Na przekroju jest ono zwykle rysowane jako pakiet uzwojeń, a nie jako część obwodu magnetycznego w szczelinie.
- "uzwojenie pomocnicze" (np. związane z komutacją lub biegunami pomocniczymi, zależnie od konstrukcji) również jest uzwojeniem – ma inną lokalizację i wygląd na przekroju niż nabiegunnik, a przede wszystkim jest elementem nawiniętym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli odpowiedzi mieszają część stalową (nabiegunnik) z zespołem (biegun główny) i z uzwojeniami, najpierw rozstrzygnij, czy oznaczony element jest częścią metalowego obwodu magnetycznego, czy cewką. To zwykle pozwala szybko odrzucić odpowiedzi "uzwojenie…".
