Schemat blokowy pokazuje funkcje układu i przepływ sygnału, a nie szczegóły elementów. Dlatego kluczowe jest rozpoznanie roli całego toru: czy układ ma wzmacniać sygnał doprowadzony z zewnątrz, czy ma sam wytwarzać drgania.
Odpowiedź "wzmacniacza mocy" jest poprawna, gdy na rysunku widać typowy podział na bloki prowadzące do oddania mocy na obciążenie: wejście sygnału, stopnie wzmocnienia napięciowego/prądowego, stopień końcowy (mocy) oraz często wyodrębnione zasilanie i elementy dopasowania/ochrony. Wzmacniacz mocy jest projektowany przede wszystkim pod kątem mocy wyjściowej i zdolności wysterowania obciążenia.
Odpowiedź "wzmacniacza selektywnego" pasuje do układów, których istotą jest selekcja (wyróżnienie) określonego pasma częstotliwości, zwykle przez filtry o wysokiej dobroci lub rozwiązania rezonansowe. Sam fakt występowania filtracji lub ograniczenia pasma nie czyni jeszcze układu selektywnym w sensie funkcji podstawowej; we wzmacniaczach mocy także spotyka się elementy kształtowania pasma lub kompensacji stabilności.
Odpowiedzi "generatora Meissnera" oraz "generatora Hartleya" dotyczą oscylatorów. W ujęciu blokowym generator rozpoznaje się po pętli dodatniego sprzężenia zwrotnego, która wraz z elementem częstotliwościowo zależnym (np. obwodem rezonansowym) spełnia warunki powstawania drgań i pozwala uzyskać sygnał wyjściowy bez zewnętrznego wymuszenia. Jeżeli schemat blokowy przedstawia typowy tor wzmacniający z wyraźnym wejściem sygnału i stopniem oddającym moc na obciążenie, to nie jest to generator.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odpowiedz sobie na pytanie, czy na rysunku jest "źródło drgań" realizowane przez pętlę sprzężenia (generator), czy "wzmacnianie sygnału wejściowego" i oddanie mocy na obciążenie (wzmacniacz mocy). Dopiero potem rozważ, czy selektywność jest funkcją główną układu.
