KWALIFIKACJA MOD3 + MOD7 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 32.
Rysunek przedstawia schemat graficzny szycia kieszeni nakładanej wykończonej podszewką. Wskaż numer zabiegu naszycia kieszeni na materiał.
Ilustracja przedstawia schemat graficzny procesu szycia kieszeni nakładanej, wykończonej podszewką.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Naszycie kieszeni na materiał zasadniczy jest zwykle końcowym etapem po przygotowaniu kieszeni (wykończeniu krawędzi, odszyciu podszewką i ewentualnym zaprasowaniu). Dlatego w schematach technologicznych odpowiada mu ostatni numer zabiegu. W tym zadaniu takim zabiegiem jest wskazanie "4".

Pełne wyjaśnienie:

W krawiectwie kieszeń nakładana wykończona podszewką powstaje etapowo: najpierw przygotowuje się samą kieszeń jako oddzielny element, a dopiero później montuje się ją na elemencie odzieży (np. przodzie, tyle, spódnicy).

Operacje przygotowawcze zwykle obejmują m.in. wykończenie wlotu i krawędzi kieszeni, połączenie z podszewką (odszycie), wywinięcie na prawą stronę, uformowanie naroży, zaprasowanie oraz ewentualne przeszycia stabilizujące. Dopiero po tych czynnościach wykonuje się naszycie kieszeni na materiał zasadniczy, czyli przestębnowanie/steppowanie kieszeni po obwodzie do elementu wyrobu w zaplanowanym miejscu.

Dlaczego poprawne jest "4"? Ponieważ w schematach graficznych technologii szycia numeracja odpowiada kolejności zabiegów, a naszycie kieszeni na materiał jest operacją montażową wykonywaną po wykończeniu kieszeni jako detalu. Odpowiedzi "1", "2" i "3" są typowymi numerami dla czynności wcześniejszych (przygotowanie i wykończenie kieszeni), więc nie opisują samego przyszycia kieszeni do materiału zasadniczego.

Wskazówka egzaminacyjna: czytając schemat, szukaj etapu, w którym kieszeń jest pokazana już jako uformowany detal umieszczony na dużym elemencie (materiale zasadniczym) i łączony szwem dookoła — to właśnie zabieg naszycia.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Kieszeń nakładana to kieszeń doszywana na wierzch elementu odzieży (materiału zasadniczego). Nie tworzy się jej w rozcięciu tkaniny, tylko jako oddzielny detal, który po przygotowaniu (wykończeniu) jest naszywany na wyrób w wyznaczonym miejscu.
Oznacza etap montażu: gotowa, uformowana kieszeń jest ułożona na materiale zasadniczym i przyszywana po obwodzie (zwykle z pozostawieniem wlotu). Na schemacie to moment, gdy kieszeń jest już "na ubraniu", a nie tylko szyta jako osobny element.
Najpierw trzeba przygotować kieszeń: wykończyć krawędzie, połączyć z podszewką, wywrócić, uformować naroża i zaprasować. Dopiero gotowy detal można równo i trwale przyszyć do wyrobu. Wcześniejsze naszycie utrudniałoby wykończenie i poprawki.
Etap wykończenia podszewką zwykle pokazuje połączenie kieszeni z podszewką prawymi stronami, a potem wywinięcie/wywrócenie i uformowanie krawędzi. Na rysunku widać "warstwy" materiałów oraz czynności przy krawędziach, ale jeszcze bez umieszczenia kieszeni na dużym elemencie odzieży.
Najczęstsze pomyłki to branie numeru operacji przygotowawczej (np. odszycia lub zaprasowania) za numer naszycia oraz pomijanie, że pytanie dotyczy przyszycia do materiału zasadniczego. Pomaga szukanie rysunku, gdzie kieszeń leży na elemencie odzieży.
Zwykle tak: numeracja na schemacie technologii szycia odpowiada kolejności wykonywania czynności. W praktyce warto sprawdzić, czy schemat nie zawiera oddzielnych numerów dla przygotowania detalu i dla montażu. W zadaniach egzaminacyjnych najczęściej jest to prosta sekwencja.
Najczęściej: przygotowanie kształtu kieszeni (odszycie z podszewką lub obłożeniem), wywrócenie na prawą stronę, uformowanie naroży, zaprasowanie krawędzi i ewentualne przeszycia wzmacniające. Dopiero potem wykonuje się pozycjonowanie i naszycie na wyrób.
Kontroluje się zgodność położenia z oznaczeniami, symetrię (jeśli są dwie kieszenie), równość odległości od krawędzi oraz jakość przeszycia: równy ścieg, brak zmarszczeń, właściwe ryglowanie w miejscach obciążonych. Ważne jest też czyste uformowanie naroży.
Stosuje się ją, gdy chcemy estetycznie wykończyć wnętrze kieszeni i zakryć zapasy szwów, a także poprawić trwałość detalu. To częste rozwiązanie w odzieży wierzchniej, marynarkach lub elementach, gdzie kieszeń jest widoczna i narażona na intensywne użytkowanie.
Ćwicz rozpoznawanie typowych operacji na rysunkach: odszycie, wywrócenie, zaprasowanie, stębnowanie i montaż detalu. Ucz się słów-kluczy (np. "naszyć", "odszyć", "podszewka") i zawsze porównuj, czy rysunek pokazuje detal osobno czy już na materiale zasadniczym.
info

Statystycznie 52% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że naszycie kieszeni na materiał zasadniczy jest zwykle końcowym etapem po przygotowaniu kieszeni (wykończeniu krawędzi, odszyciu podszewką i ewentualnym zaprasowaniu).

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z technologii odzieży dotyczące kieszeni (nakładane, z podszewką, z odszyciem)
  • Instrukcje technologiczne/operacyjne stosowane w pracowniach krawieckich (karty operacji)
  • Ćwiczenia z rozpoznawania operacji na schematach szycia (kolejność łączenia, wykańczania i montażu)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego