W rysunku technicznym przekrój służy do pokazania elementów niewidocznych na widoku zewnętrznym, przede wszystkim kształtu wewnętrznego (np. otworu tulei), poprzez wyobrażone przecięcie przedmiotu płaszczyzną. Miejsca, w których materiał został przecięty, przedstawia się zwykle kreskowaniem.
Odpowiedź "wzdłużnym" jest właściwa wtedy, gdy płaszczyzna cięcia biegnie równolegle do osi tulei. Taki przekrój pozwala pokazać wzdłuż całej długości: średnice wewnętrzne, stopnie, podtoczenia, fazy czy inne cechy wewnętrzne. Dla tulei jest to bardzo typowy sposób prezentacji, bo najważniejsza informacja konstrukcyjna często kryje się wewnątrz.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "poprzecznym" – przekrój poprzeczny wykonuje się płaszczyzną prostopadłą do osi. Wtedy otrzymuje się "krążek"/pierścień i widzi się przekrój materiału w jednym miejscu, a nie przebieg kształtu wzdłuż długości tulei.
- "rozwiniętym" – rozwinięcie dotyczy przedstawiania powierzchni (np. walcowej) po "rozcięciu" i rozłożeniu na płaszczyźnie. To inna konwencja niż przekrój elementu bryłowego.
- "cząstkowym" – przekrój cząstkowy pokazuje tylko fragment przekroju (lokalnie), gdy nie trzeba przecinać całego widoku. Stosuje się go, aby ujawnić detal w ograniczonym obszarze, a nie jako podstawowy przekrój wzdłuż osi całej tulei.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal oś elementu (dla tulei to zwykle kierunek długości), a potem sprawdź, czy pokazane wnętrze jest ujawnione na całej długości (typowe dla przekroju wzdłużnego) czy tylko w jednym "plasterku" (typowe dla poprzecznego).
