W zadaniu podziałka miernika ma być liniowa, czyli kolejnym przyrostom temperatury powinny odpowiadać w przybliżeniu równe przyrosty napięcia. W praktyce oznacza to, że charakterystyka termoogniwa U(T) w rozpatrywanym przedziale powinna być możliwie dobrze przybliżona linią prostą (mała krzywizna wykresu).
Dlatego nie wybiera się "najszerszego" zakresu z odpowiedzi, tylko taki, w którym wykres wygląda jak prosta. Z wykresu (rysunku dołączonego do pytania) wynika, że od 20°C do 80°C przebieg jest najbardziej równomierny i najmniej się wygina, co pozwala wyskalować miernik liniowo w tym przedziale.
Pozostałe propozycje obejmują fragmenty, gdzie krzywizna jest już większa:
- 20–100°C – rozszerza zakres o odcinek, na którym napięcie nie rośnie już proporcjonalnie do temperatury; skala liniowa dawałaby zauważalny błąd.
- 0–80°C – obejmuje dolny fragment, w którym przebieg (zgodnie z rysunkiem) nie jest tak liniowy jak w środkowej części; pojawia się większa nieliniowość.
- 0–100°C – łączy oba problematyczne obszary (dolny i górny), więc wymagałby korekcji nieliniowości lub nieliniowej podziałki.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "w jakim maksymalnym zakresie … będzie liniowa" zawsze szukaj na wykresie najdłuższego odcinka o stałym nachyleniu (prawie prosta linia), a nie największego zakresu liczbowego.
