Silnik indukcyjny pierścieniowy (z wirnikiem uzwojonym) ma cechę, która najłatwiej odróżnia go na schemacie od innych maszyn: uzwojenie wirnika jest wyprowadzone na zewnątrz przez pierścienie ślizgowe i szczotki. Dzięki temu do obwodu wirnika można dołączać elementy zewnętrzne, typowo rezystory rozruchowe, aby zwiększyć moment rozruchowy i ograniczyć prąd w czasie startu.
Odpowiedź "Indukcyjnego pierścieniowego." jest więc właściwa, jeżeli na ilustracji widać charakterystyczne wyprowadzenia wirnika na pierścienie/szczotki lub elementy dołączane do obwodu wirnika (np. opór/rezystancję zewnętrzną).
Pozostałe odpowiedzi są typowymi mylącymi alternatywami:
- "Indukcyjnego klatkowego." – w silniku klatkowym wirnik ma klatkę (pręty zwarte pierścieniami), ale nie wyprowadza się uzwojenia wirnika na pierścienie ślizgowe. Na schemacie nie powinno być więc toru "wirnik → pierścienie/szczotki → element zewnętrzny".
- "Obcowzbudnego prądu stałego." – silnik DC obcowzbudny ma osobny obwód wzbudzenia stojana oraz zwykle elementy charakterystyczne dla komutacji (komutator/szczotki w innym znaczeniu niż pierścienie ślizgowe). Logika schematu jest inna: zasilanie wirnika (twornika) prądem stałym i osobne zasilanie wzbudzenia.
- "Synchronicznego z obcym wzbudzeniem." – maszyna synchroniczna ma pole wirnika wzbudzane prądem stałym, ale jej schemat koncentruje się na wzbudzeniu pola, a nie na dołączaniu oporów rozruchowych do obwodu wirnika jak w silniku pierścieniowym. Rozpoznanie opiera się na innych znakach i połączeniach.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw szukaj na schemacie elementów "rzadkich" i bardzo charakterystycznych (pierścienie ślizgowe, dodatkowy obwód wirnika). Dopiero potem porównuj z typowym, najczęściej spotykanym silnikiem klatkowym.
