W maszynach prądu stałego sposób wzbudzenia rozpoznaje się po tym, jak uzwojenie wzbudzenia jest połączone względem obwodu twornika i źródła zasilania.
Odpowiedź "A" jest poprawna, ponieważ przedstawia silnik obcowzbudny: obwód twornika (zaciski A1–A2) jest zasilany oddzielnie, a uzwojenie wzbudzenia (zaciski F1–F2) tworzy drugi, niezależny obwód. Kluczową cechą silnika obcowzbudnego jest to, że wzbudzenie pochodzi od zewnętrznego, niezależnego źródła, dlatego na schemacie nie powinno być elektrycznego połączenia między obwodami twornika i wzbudzenia.
Pozostałe schematy odpowiadają silnikom samowzbudnym, gdzie wzbudzenie jest zasilane z tego samego źródła co twornik (bez "drugiego zasilacza"):
- Odpowiedź "B" pokazuje uzwojenie (E1–E2) połączone równolegle do twornika. Taki układ jest charakterystyczny dla silnika bocznikowego (wzbudzenie bocznikowe).
- Odpowiedź "C" przedstawia uzwojenie (D1–D2) włączone szeregowo z twornikiem. To typowy silnik szeregowy (wzbudzenie szeregowe).
- Odpowiedź "D" jest układem złożonym: jedno uzwojenie jest w szeregu z twornikiem (D1–D2), a drugie równolegle (E1–E2). To odpowiada silnikowi szeregowo-bocznikowemu (compound).
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu obcowzbudnego nie skupiaj się wyłącznie na tym, że "jest dodatkowa cewka". Sprawdź, czy ta cewka ma oddzielny obwód zasilania i czy nie ma połączeń elektrycznych z obwodem twornika wewnątrz schematu.
