W systemach alarmowych (SSWiN) wejście centrali może pracować jako linia dozorowa o różnej logice (NC lub NO) oraz z parametryzacją rezystorami. Parametryzacja służy do tego, aby centrala nie widziała wyłącznie dwóch stanów (otwarte/zamknięte), ale mogła odróżnić kilka sytuacji na podstawie "widocznej" rezystancji linii.
Dlaczego poprawne jest "2EOL/NC"?
Oznaczenie 2EOL/NC stosuje się wtedy, gdy:
- linia pracuje w logice NC (stan spoczynkowy jest realizowany przez zamknięty styk, a naruszenie zwykle powoduje rozwarcie),
- w obwodzie znajdują się dwa rezystory końca linii (2EOL), dzięki czemu centrala może rozróżnić co najmniej: stan normalny, alarm oraz sabotaż (np. zwarcie lub przerwanie przewodów).
Na schemacie podłączenia czujki pasywnej PIR do centrali elementem diagnostycznym są właśnie rezystory (ich liczba i wpięcie w tor linii) oraz wykorzystany typ styku (NC vs NO). Dwa rezystory w torze dozorowym są charakterystyczne dla 2EOL; pojedynczy rezystor wskazuje EOL.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "NO" – wskazuje na logikę normalnie otwartą. Byłaby właściwa tylko wtedy, gdyby schemat wykorzystywał styk NO jako podstawę rozpoznawania naruszenia, co nie pasuje do konfiguracji NC.
- "EOL/NC" – łączy logikę NC z pojedynczym rezystorem końca linii. Jeżeli na schemacie są dwa rezystory, to nie jest to EOL, tylko 2EOL.
- "NC" – to jedynie informacja o logice wejścia bez parametryzacji. Jeżeli w schemacie występują rezystory, sama odpowiedź "NC" jest zbyt ogólna.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw policz rezystory (0 / 1 / 2), potem sprawdź, czy wykorzystano styk NC czy NO. Dopiero na końcu dopasuj zapis typu: NC, EOL/NC, 2EOL/NC.
